แด่เลือดและน้ำตา......
ขอคารวะดวงจิตของผู้กล้า
7 ตุลาฯทมิฬ
... ด้วยบทกวีของ จิตร ภูมิศักดิ์
แสงดาวแห่งศรัทธา
พร่างพรายแสงดวงดาวน้อยสกาว
ส่องฟากฟ้าเด่นพราวไกลแสนไกล
ดั่งโคมทองส่องเรืองรุ่งในหทัย
เหมือนธงชัยส่องนำจากห้วงทุกข์ทน
พายุฟ้าครืนข่มคุกคาม
เดือนลับยามแผ่นดินมืดมน
ดาวศรัทธายังส่องแสงเบื้องบน
ปลุกหัวใจปลุกคนอยู่มิวาย
ขอเยาะเย้ยทุกข์ยากขวากหนามลำเค็ญ
คนยังคงยืนเด่นโดยท้าทาย
แม้นผืนฟ้ามืดดับเดือนลับละลาย
ดาวยังพรายศรัทธาเย้ยฟ้าดิน
ดาวยังพรายอยู่จนฟ้ารุ่งราง
ดาวยังพราย..อยู่จน..ฟ้า..รุ่ง..ราง
แสงดาวแห่งศรัทธา
ตอบลบดาวดวงน้อยจรัสแสงส่องนำทาง
กระพริบพร่างกลางใจชนให้คลายหมอง
ทอลำแสงแห่งศรัทธาที่เรืองรอง
งามผุดผ่องสว่างจ้ามิลับเลือน
ประกายดาว วะวิบวาว ล้านล้านดวง
จากแดนทรวงร่วงสู่ใจหาคล้อยเคลื่อน
ประทับ ณ กลางใจ คอยย้ำเตือน
ให้ผองเพื่อน คงมั่น ด้วยใจทน
ณ กลางใจ ดุจแสงดาว ที่พราวพร่าง
คอยส่องทาง นำศรัทธา เกิดเป็นผล
ทอล้ำแสง สุกสกาว ส่องสกล
ขอผองพล ยืนหยัดสู้ ด้วยปัญญา
ดาวดวงน้อยจรัสแสงส่องนำทาง
กระพริบพร่าง งามเด่น อยู่กลางฟ้า
ฤาจะเปรียบงามเท่า ดวงดาวแห่งศรัทธา
กระจ่างจ้า สว่างล้ำ ทั่วแผนดิน
สายลม
ตื่นเถอะ...เพื่อความเป็นไท
ตอบลบก้าวต่อไป...บนทาง..ที่น่ากลัว
มีโจรชั่ว...คอยปล้น... ริบรอนขวัญ
หว่านคำหวาน หลอกล่อ ...ทำร้ายกัน
ชีวิตนั้น...ช่างไร้ค่า..เสียจริงแฮ..
เหล่าผู้คน..แบ่งชั้นและแบ่งพวก
คอยพูดจวก..ทิ่มแทงกัน..ไม่แยแส
ถูกล่อลวง....ให้เข่นฆ่า...คอยรังแก
ต้องพ่ายแพ้...หมดสิ้นแล้ว...ความดีงาม
สิทธิ ความเป็นธรรม เสมอภาค
ถูกอำนาจ...กลืนกิน....ทั่วเขตขาม
ชนชาวไทย ตื่นเถอะ...ทุกทุกนาม
อย่ามองข้าม..ปล่อยเวลาพาผ่านไป
ปล่อยเนิ่นนาน....ความเป็นไทยจะสูญสิ้น
ไทยทั่วถิ่น...ทั้งหญิงชาย...หยุดหลงใหล
มาร่วมใจกอบกู้ประชาธิปไตย.
สู้เพื่อไทย...คงอยู่ สถาพร
ใบไม้..กำลังร่วง...
เพราะลมลวง..ปลิดขั้ว..คอยเด็ดถอน
ดาวดวงน้อย...สิ้นแสง...ร่วงลับจร
แสนอาวรณ์...หมดสิ้นแรงศรัทธา
ได้ยินไหม..ต้นหญ้า..ร้องครวญพร่ำ
ถูกกระทำ...อย่างเหี้ยมโหด...ทั่วทิศสา
ขอวอนเถอะ...พี่น้อง..ทั่วอาณา
ตื่นขึ้นมา...ช่วยรักษา....ความเป็นไท
ฉัน...คิดแล้ว..คิดอีก..นอนไม่หลับเสียหลายคืน
.ทำไหม?..ถึงปล่อยให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก..ทุกชีวิตล้วนมีค่า
นี้คือวิถี..ประชาธิปไตยงั้นหรือ?
ทำไหม?..ปล่อยให้คนไทยต้องทำร้ายกัน ..เกลียดขัง..แบ่งเป็นพรรคเป็นพวก
หยุด..เสียเถอะว่าใครผิด...ใครถูก...ใครเริ่ม..ใครทำ...
เพราะทุกฝ่ายต่างเป็นแค่หมากการเมืองตัวหนึ่งที่เขาใช่เป็นโล่กำบังเท่านั้นเอง
รัฐบาล....คือผู้นำ..ต้องรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น.... ขอให้ยุติบทบาทตัวเองเสียที
มาช่วยกันคิดหา..วิธีสมานฉันท์เร็วๆเถอะ..มีรัฐบาลกลางหรือรัฐบาลแห่งชาติ.
คนไทยจะได้รับการเยียวยากันเสียที....ก่อนที่จะบานปลายไม่มีใครฟังใครด้วยเหตุผลอีก
ขอแสดงความเสียใจต่อกลุ่มคนที่ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต
ขอความสันติสุข ความสงบร่มเย็น..
กลับสู่พี่น้องชาวไทยเร็วเร็วเถอะ
สายลม
งดงาม...กลางมรสุม
ตอบลบระริก..ระริกสะท้านไหว
โยกสั่นไกว...กลางกระแส
แม้ดินฟ้า...มรสุมจะปรวนแปร
ผลิงามแท้...บนวิถี..อันวุ่นวาย
อ่อนหวาน..แต่งแต้ม..ให้โลกสวย
หอมระรวย..ชูเย้ย...มีความหมาย
เด็ดเดียว..สะท้านหล้า...หากลัวตาย
พลิ้วกรีดกราย..ผลิแย้ม อย่างงดงาม
...............
สายลม...ทำงานไปด้วย...คิดไปด้วย..อยากคุยกับพี่...เลยเอากลอนมาฝากพี่..
สงสารเมืองไทย..ไม่รุ้จะจบลงอย่างไง
มีความสุขในวันพฤหัสบดีสีแสดเน้อพี่
น้องสายลม