
เด็กประจำ ชอบหลอก
คุณครูบารนี เป็นครูเวร คืนหนึ่ง เราชอบคอยที่ประตูจะขึ้นบันไดห้องนอน ทุกคนที่ผ่านช่วงนั้นจะต้องโดนหลอก เราเอาผ้าปูที่นอน (สีขาวด้วย) คลุมหัว ปิดหน้า โผล่แต่ลูกกะตา ๒ ข้าง ก่อนจบผีหลอก โดนเอาคุณครู..จบ (สงสารท่าน )แต่ก็รอดปลอด....โดนตี เพราะท่านดุ แต่ไม่ได้ถือไม้เรียว (รอดโดนไปนะยาย...)ขอให้นำไปคิดดี ๆ มีสาระ เอาผิดเป็นครู เอาดีปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น
จำไอ้เหนียว พวงรัตน์เรียนห้อง ๓/๑ ห้องตัวเอง มันอยู่ชะอวดด้วย อีกคน คุณเชาวดี ลีละวิทย์ เศรษฐีใหญ่นำสินค้าโชว์ไปทั่วโลก มีแต่เบอร์ ๐๒ กรุงเทพ ฯ ติดต่อไม่ค่อยเจอ ไม่รู้เบอร์มือถือ ไว้ค่อยหา ๐๒ ให้ แต่ตัวเองต้องชาร์จไฟหน่อย ทนเอายามแก่เฒ่าจะได้มีที่พึ่ง คุยกันฟัง เผื่อลูกหลานจะได้เอาไปขัดเกลาได้บ้าง ตัวเองนั่นแหละมีมากกว่าเรา เรามีแต่อารมณ์นักบวช ลูกหลานไม่ค่อยจอยเท่าไหร่ คุยมากพอก่อน
คิดถึงเสมอจ๊ะพอ พอ พอ.......เจอ เบอร์ ๐๒-๗๒๑๕๖๐๘ เชาวดี
จำไอ้เหนียว พวงรัตน์เรียนห้อง ๓/๑ ห้องตัวเอง มันอยู่ชะอวดด้วย อีกคน คุณเชาวดี ลีละวิทย์ เศรษฐีใหญ่นำสินค้าโชว์ไปทั่วโลก มีแต่เบอร์ ๐๒ กรุงเทพ ฯ ติดต่อไม่ค่อยเจอ ไม่รู้เบอร์มือถือ ไว้ค่อยหา ๐๒ ให้ แต่ตัวเองต้องชาร์จไฟหน่อย ทนเอายามแก่เฒ่าจะได้มีที่พึ่ง คุยกันฟัง เผื่อลูกหลานจะได้เอาไปขัดเกลาได้บ้าง ตัวเองนั่นแหละมีมากกว่าเรา เรามีแต่อารมณ์นักบวช ลูกหลานไม่ค่อยจอยเท่าไหร่ คุยมากพอก่อน
คิดถึงเสมอจ๊ะพอ พอ พอ.......เจอ เบอร์ ๐๒-๗๒๑๕๖๐๘ เชาวดี
ชีวิต
ชีวิตอุปมาเหมือนภาชนะบรรจุสิ่งต่าง ๆ มากมายถ้าเราไม่รู้จริงถึง
ขนาดของชีวิต ว่า เล็ก หรือ ใหญ่ เพียงใด ชีวิตก็จะตกเป็นทาสของ
การแสวงหา อย่าง ไม่รู้ ทิศทาง ไม่รู้ ที่สิ้นสุด
เติมเท่าไหร่ ก็ ไม่รู้ เต็ม
จะ หยุดเติม ก็ กลัว จะ ไม่พอ
นี่ คือ วิชชา ความไม่รู้ ของชีวิต ทรมานมาก.
ชีวิตอุปมาเหมือนภาชนะบรรจุสิ่งต่าง ๆ มากมายถ้าเราไม่รู้จริงถึง
ขนาดของชีวิต ว่า เล็ก หรือ ใหญ่ เพียงใด ชีวิตก็จะตกเป็นทาสของ
การแสวงหา อย่าง ไม่รู้ ทิศทาง ไม่รู้ ที่สิ้นสุด
เติมเท่าไหร่ ก็ ไม่รู้ เต็ม
จะ หยุดเติม ก็ กลัว จะ ไม่พอ
นี่ คือ วิชชา ความไม่รู้ ของชีวิต ทรมานมาก.
ลีลาไปตามบท
ชีวิต มี ลีลาท่าทาง ใครมีความรู้เข้าใจชีวิตอย่างแท้จริง ย่อมมีลีลาที่งดงาม
มีค่า มีประโยชน์ เป็น ศิลปแห่งชีวิต น่าดู น่าชม น่าติดตาม
เหมือนกับชีวิต ของพระศาสดาทั้งหลาย มีผู้เดินตามจำนวนมาก
สดใส
ชีวิต สดใส ใต้ท้องฟ้า ทุกเวลา มี คุณค่า และ ค่อย ๆ หมดไป ทุกนาที
จะ ทำอย่างไรดีกับ ชีวิต ก่อนความตายมาถึง
ดี ก็ได้ ชั่ว ก็ได้ เราเป็น ผู้เลือกเอง
สีสัน
สีสัน ชีวิต มี กายกับจิต ร่างกายนั้น ย่อม เสื่อมโทรม ไปตามกาลเวลา
แต่ จิตนั้น ไม่เคยแก่ แต่ เราต้องเห็น จิต ที่แท้จริง จึงจะสดใส จิต อยู่ไหน
ความสุขสูงสุด
ความสุข สูงสุด คือ ความสุข ที่เกิดจากปัญญา
รู้ว่า โลก คือ อะไร ชีวิต คือ อะไร
สุขน้อยทุกข์มาก
ความสุข ทาง โลก แม้จะสุข มากเท่าใด ก็ไม่อาจ พ้นทุกข์ได้
เป็นความสุข ที่ มีปัญหา มากมาย เป็นความสุข ที่เจือด้วย ความทุกข์
จึงไม่ควร ยึดมั่น ในความสุข มากจน เกินไป
ชีวิต มี ลีลาท่าทาง ใครมีความรู้เข้าใจชีวิตอย่างแท้จริง ย่อมมีลีลาที่งดงาม
มีค่า มีประโยชน์ เป็น ศิลปแห่งชีวิต น่าดู น่าชม น่าติดตาม
เหมือนกับชีวิต ของพระศาสดาทั้งหลาย มีผู้เดินตามจำนวนมาก
สดใส
ชีวิต สดใส ใต้ท้องฟ้า ทุกเวลา มี คุณค่า และ ค่อย ๆ หมดไป ทุกนาที
จะ ทำอย่างไรดีกับ ชีวิต ก่อนความตายมาถึง
ดี ก็ได้ ชั่ว ก็ได้ เราเป็น ผู้เลือกเอง
สีสัน
สีสัน ชีวิต มี กายกับจิต ร่างกายนั้น ย่อม เสื่อมโทรม ไปตามกาลเวลา
แต่ จิตนั้น ไม่เคยแก่ แต่ เราต้องเห็น จิต ที่แท้จริง จึงจะสดใส จิต อยู่ไหน
ความสุขสูงสุด
ความสุข สูงสุด คือ ความสุข ที่เกิดจากปัญญา
รู้ว่า โลก คือ อะไร ชีวิต คือ อะไร
สุขน้อยทุกข์มาก
ความสุข ทาง โลก แม้จะสุข มากเท่าใด ก็ไม่อาจ พ้นทุกข์ได้
เป็นความสุข ที่ มีปัญหา มากมาย เป็นความสุข ที่เจือด้วย ความทุกข์
จึงไม่ควร ยึดมั่น ในความสุข มากจน เกินไป
ZERO 28.



เล่ห์ลิขิต
ตอบลบหนึ่งชีวิต...นิรมิตก่อกำเนิด
งามพริ้มเพริศ..ประติมากรรม..ที่เคลื่อนไหว
เป็นรูปนาม..ชายหญิง..หลากจิตใจ
ละล่องไป..ตามบทบาท..ร่วมแสดง..
กาลเวลานำพา...ทุกก้าวย่าง
บนเส้นทาง แต้มชีวิต ด้วยสีแสง
ต่างหลงกล..เล่ห์ลิขิต..อันร้อนแรง
ที่จัดแจง..ให้ชีวิต..โลดแล่นไป..
เพลินมายา ต้องกายใจ ได้สัมผัส
เข้ากอดรัด มัดผูก มีเงื่อนไข
เป็นเจ้าของ เข้าครอบครอง..จนหมองใจ
กระทำร้าย...เพื่อหวังผล..เป็นส่วนตน
แสนโหดร้าย..จริงหนอ..เล่ห์ลิขิต
ที่ปกปิดให้หลงป่าใจสับสน
เหมือนเดินสู่เขาวงกตอันวกวน
เป็นเล่ห์กล เพื่อหวังผลสิ่งใดกัน
ณ วันหนึ่ง..ฟ้าสว่าง..เส้นทางเปิด
เคยเตลิด ไปตามเกม ที่เสกสรร
แสนเจ็บปวด..ในเล่ห์ร้าย..สุดจาบัลย์
ตื่นจากฝัน..หยุดบรรเลงเพลงชีวี
นี้นะหรือ..ชะตาฟ้า
ลิขิตพา..หุ่นชีวิต..ต้องหมองศรี
คร่ำครวญไห้..ขอเรียกร้อง..สิทธิเสรี
โปรดปราณี..โอบอุ้มช่วย ให้พ้นภัย
ขออุทธรณ์..ต่อดินฟ้า..โปรดฟ้งหน่อย
ปล่อยข้าน้อย..และพวก..ได้ยินไหม?
ปลดโซ่ตรวน บ่วงแห่งกรรม หมดสิ้นไป
สร้างโลกใหม่..ที่สดใส และงามตา
ข้าฯ..คือหนึ่งชีวิต..มีถูกผิด
เล่ห์ชีวิต..เคยปิดบัง..ให้กังขา
สุดเจ็บปวด..เกินกล่าวคำ พรรณนา
แผ่เมตตา...หยุดใจนิ่ง..ทิ้งปล่อยเอย
สายลม