ห่างหายไปนาน ...เพราะยังหดหู่จากเรื่องสถานการณ์ของบ้านเมืองที่ยังสุดแย่ๆอยู่ ad.yogเพื่อนเก่าเราก็มีเรื่องเล่าจากความทรงจำสมัยเป็นเด็กประจำที่แสนแก่น ตลกจนบ้างครั้งคนเล่าก็อาจแอบเช็ดน้ำตาเพาะมีความซึ้งอยู่ใช่มั้ยจ้ะคุณ ad.yog
เอ้า!หลั่นและเพื่อนๆจ๊ะช่วยกันรื้อฟื้นความทรงจำจากad.yogนะจ๊ะ
จิ๋ม เม๊า แอ๊ต และเรา เรียนรุ่นเดียวกันที่เป็นเด็กประจำ แอ๊ะ เตี้ย รุ่นน้องอยู่สุไหงปาดี พี่แมวมณีราญ พี่ปุ๊ พี่ป๋อง (กองโชว์) พี่พรรณี น้องอรุณี อาจารย์ติ่งรุ่นน้องสอนดอยแม่สลองเชียงราย(ฟังข่าวมา) ไชยยศ (ทนาย) ซีอุย (สุไหงปาดี)และกิตติรุ่นเดียวกัน ทรงพลน้องจีรนันท์ติ๊งต่อง
เด็กประจำ ทุกวันอาทิตย์ตัองไปโบสก์ มีความสุขมาก ได้ออกจากบ้านที่มีระเบียบ วินัย และเวลาคิดถึงบ้าน คุณพ่อคุณแม่ ก็จะยืนเกาะรั้วโรงเรียนร้องไห้ เพียงระยะสั้น ๆ เพราะเรามีเพื่อน ๆมากกว่า บ้านน้อย, ที่นี่เป็นบ้านหลังใหญ่ หลากหลายการละเล่น มี่เวลาให้ฝึกตัวตน ตลอด
มันเป็นการฝึกตัวเองให้อิสระ จากกิเลสที่เราต้องรีบสะสางเพื่อออกไปสู่โลก อารมณ์ อาชีพที่ยิ่งใหญ่ และ น่าหวั่น ถ้าไม่เตรียมกายและใจ
ความทุกข์
ทุกคนไม่อยากเป็นทุกข์
แต่ทุกคนก็เป็นทุกข์
พระพุทธเจ้ามีคำตอบ.
ZERO 28.
อยู่รอดปลอดภัย
บุญ บาป
บาปทำให้ชีวิต มีอุปสรรคมากมีทุกข์มาก
บุญทำให้ชีวิต มีอุปสรรคน้อยมีสุขได้ง่าย
ZERO 28
ชีวิตนักบวช
ตัวตนของนักบวชคือจิตวิญญาณ
บ้านของนักบวชคือความสงบ
อาหารของนักบวชคือความศรัทธา
เสบียงของนักบวชคือความอดทน
ทรัพย์สมบัติของนักบวชคือสัจจธรรม
รางวัลของนักบวชคือความว่างเปล่า
อาชีพของนักบวชคือรักษาคนตาบอด
เพื่อนแท้ของนักบวชคือความตาย
สัจจธรรมและจิตวิญญาณอันบริสุทธิไม่ใช่ประเพณี
ไม่ใช่วัฒนธรรมไม่ใช่เชื้อชาติแต่เป็นธรรมชาติอันบริสุทธิ
ของจักรวาลที่ทุกคนในโลกนี้เข้าถึงได้โดยไม่มีอุปสรรค
กำแพงใด ๆขวางกั้นทั้งสิ้นอยู่ที่ความมุ่งมั่นและความปรารถนา
เท่านั้นเอง.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
พูดจา..พาที