เพื่อนเก๊า ..เก่า มาเยี่ยม ที่เจียงใหม่.

ระยะนึ้ไม่ค่อยได้เข้าเยี่ยมเพื่อนเก่าๆเลย........(แอ๊ด กะหลั่น ) ได้ข่าวว่าหลั่นมีปัญหาเรื่องตา ไม่รู้ว่าวุ้นในตาเสื่อมเหมือนเราหรือเปล่า ...มันก็เป็นความเสื่อมตามสังขารนั่นแหละ (หมอเค้าว่า) แต่ระวังภาวะแทรกช้อน เช่นจอตาฉีก หรือที่อันตรายกว่าก็เป็นจอตาลอกหลุด ....แต่คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นนะหลั่น เดี๋ยวนี้วิทยาการด้านการแพทย์ทันสมัยขึ้น ...ไม่น่ากลัวเหมือนเก่า เพียงแต่เราอย่าไปประมาท(อายุขนาดนี้...แย้ว เฮ้อ)ต้องไปตรวจสุขภาพตา ปีละครั้ง(ไม่ใช่ควร) ไปบ่อยก็เสียตังค์เยอะ แถมเพิ่มโรคอีกเพราะ ...เครียดเมื่อพบหมอ




ในวันที่ผ่านมา เพื่อนเก่าที่เป็นใหญ่เป็นโตในวงการศึกษา(บุญเชิดและประจวบ )มาประชุมกันที่เชียงใหม่ ได้มาเยี่ยมเยียนสนทนาวิสาสะถึงความเก่า...ความหลังสมัยนู้น ...ป5..ป6 สระแก้ววิทยา(ท่าศาลา)รุ่นครูกระจาย สมศักดิ์ จนถีงความปัจจุบัน เช่..น ลูกเต้าเป็น ยัง ไง ทำงานที่ไหน และภรรยาดุมั้ย ก็หลายสิบ สิบ สิบ สิบ กว่าปี ก็ยังดีที่ได้มีโอกาสพบปะกันบ้าง

บุญเชิดเนี่ยยังได้เรียนกันที่ ศ.ว. ด้วยกันอีก ส่วนประจวบเนี่ยก็ตั้งแต่จบป6เลยไม่ได้ข่าวคราว พบกันคราวนี้ก็เหมิอนได้พบเพี่อนๆทั้งหมดเพราะเค้าก็ยังเจอกันบ้าง ...เช่น ในงานแต่งงานลูกๆ งานบวช และฯ ก็เพิ่งทราบว่ามีเพื่อนบางคน...เดินทางไปสู่ที่สงบ RIPล่วงหน้าแล้วบ้าง .....อนิจจัง เป็นสิ่งเที่ยงแท้...ห น อ


ลามะแอ๊ดก็อย่าลืมเล่าเรื่องต่อนะจ๊ะ ช่วงนี้ก็พอมีเวลาบ้างที่จะเข้ามาเยี่ยมเพื่อนๆ

คิดถึงจ้ะ

เรื่องเล่าแฝงธรรมมะจาก ad. yog.

หวัดดีจ้ะเพื่อนๆ(หลั่นกับแอ๊ด)
ช่วงนี้ไม่ได้เข้ามาดูblogซะหลายเดือนอยู่ ...จนเเอ๊ดแซวว่าเป็นยุ้ยญาติเยอะจนไม่มีเวลามาพบเพือนฝูงหน้าจอ(คอมพ์) แอ๊ดเค้าฝากความคิดถึงเพื่อนๆมาเป็นบทความ.....ลองอ่านดูนะจ๊ะ

ธรรมมะ จาก ZERO 28. (ไม่ได้ไบ้หวย)

ธรรมมะ คำสอนของพระพุทธเจ้า เป็นวิชาเรื่องชีวิตอย่างสมบูรณ์ที่สุด ทั้งกายและใจ รู้แจ้งถึง
ที่สุดแห่งทุกข์ และ สุข รู้แจ้งถึงที่ไปที่มาและที่สิ้นสุดของชีวิตอย่างสมบูรณ์ และพระองค์ได้มอบ
ให้กับสัตว์โลกทั้งหมด ไม่ได้เฉพาะเจาะจงกับผู้ใดผู้หนึ่ง ธรรมะ จึงเป็นวิชาสากลของสัตว์โลกและ
มนุษย์ทุกคน ทุกคนมีสิทธิในการศึกษาเท่าเทียมกันหมด

ชาวพุทธ ชาวคริสต์ ชาวอิสลาม ชาวป่า ชาวเขา ใครก็ได้ที่ต้องการที่จะรู้แจ้งในตัวเอง สามารถ
ศึกษาได้ทุกคน ไม่สงวนลิขสิทธิ์ แต่ทุกคนก็ไม่ฉลาดในการศึกษา สร้างเงื่อนไข ปิดกั้นตัวเอง จน
พลาดโอกาสอันดีของชีวิตไป

ชีวิตคนเราต้องอาศัยวิชา ๒ วิชา อย่างแยกไม่ออก วิชาหนึ่งคือ วิชาชีพ มีไว้เลี้ยงร่างกายให้
อยู่ได้ วิชาที่สอง คือ วิชาชีวิต เป็นวิชาที่เรียนรู้ตัวเราเองอย่างทะลุปรุโปร่ง ทั้งกายและใจ จนกระทั่ง
ดับทุกข์ได้ทั้งกายและใจ ถ้าเรามีเพียงวิชาชีพอย่างเดียว เราก็จะแก้ปัญหาได้เฉพาะทางกายเท่านั้น
และไม่เป็นที่สิ้นสุดแห่งปัญหาด้วย ดูเหมือนว่า ยิ่งความรู้เจริญมากขึ้นเท่าไหร่ โรคภัยก็ซับซ้อนมาก
ยิ่งขึ้น เรียกว่าตามกันไม่ทัน นั่นแสดงว่า ความรู้เรายังไม่ถึงที่สุด เพราะยังขาดความรู้ทางด้านจิต-
วิญญาณที่เป็นองค์ประกอบร่วมกันของชีวิตที่ต้องมีทั้งกายและใจอยู่ด้วยกัน มีผลต่อกัน ถ้าเรามี
ความรู้แจ้งจริง ทั้งกายและใจเมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหละ ทุกข์ทั้งหลายก็จะหมดไป ความสุขก็จะเป็นความสุขที่แท้จริง

โลกยุคนี้ มีพระพุทธศาสนาดำรงอยู่ ผู้ชี้แนะก็ยังคงมีอยู่ อยู่ที่เราจะเปิดโอกาสให้กับตัวเอง
หรือไม่ เราควรพิจารณาให้ดี
ขออวยพรให้ทุกท่านทุกค้นพบตัวเองโดยเร็ว เพื่อพบกับความสุขที่แท้จริง

ความรัก อยู่ที่ไหน ? ใครบอกที
หรือ ว่า ความ...อะไรคือความหมายที่แท้จริง
วันแห่งความรักผ่านไป แล้ว ผู้ได๋พบบ้างแล้วเอ่ย
มีจริง ๆ มิใช่เพียงคำพูดลอย ๆ
ใครตอบถูก มีรางวัล.

ฤทธิ์มีดสั้น

ความโลภ โกรธ หลง ไม่เคยปราณีใคร
ใครมีมากก็เจ็บปวดมาก
ใครมีน้อยก็เจ็บปวดน้อย
ใครไม่มี ก็ ไม่เจ็บปวด
มี สติ ปัญญา ดีกว่า มี โลภ โกรธ หลง.