ยังจำได้มั้ย.......

26 ต.ค. 2551

เรื่องเล่าถึงเพื่อนผู้กล้า ...เกี๊ยก จากใจของad.yog




วันนี้ฝนฟ้าตกทั้งวัน สงสัยจะตกทั่วประเทศ เพราะดูข่าวแล้วกทม ก็มีฝนตกหนัก บางจังหวัดก็น้ำท่วม ไม่รู้จะเกิดอาเพศอะไรกันนักหนานะประเทศไทย มีเรื่องเล่าของad.yogถึงเพื่อนเราอีกคนหนึ่ง อ่านแล้วเหงาใจยังไงไม่รู้


adventure yogini

เพื่อน เพื่อนๆสบายดีไหม อากาศเปลี่ยน เชียงใหม่เริ่มหนาวสวย "ปลายฝน ต้นหนาว"

....เมื่อผู้กล้า ... หัวใจสองดวง.. รวมเป็นดวงเดียว ( พลัง ) กลอน "ผู้กล้า" เพราะและความหมายลึกซึ้ง ทำให้เราคิดถึงเพื่อน ไอ้เกี๊ยก ศิริพันธ์ แซ่โหว่น เราเรียนเทคนิค มันเรียนราม ฯ ยามว่างเราจะไปนอน กิน เที่ยว นั่งเล่นกันที่ท่าน้ำ ที่บ้านบางโพธิ์ (กรุงเทพฯ) ตอนเราเรียนชั้นมศ. ๓/๓ เรานั่งโต๊ะเรียนคู่กัน เล่นบาศก์ที่โรงเรียนก็เล่นด้วยกัน มันเป็นเพื่อนรักที่เราสนิทสนมมากที่สุด ที่ ศก./ศว. มันมีน้ำใจ และเมตตา อาทร

แล้ว.... วันหนึ่ง... ๑๔ ต.ค.16 เราได้ข่าวว่ามันถูกกักตัวที่ม.ธรรมศาสตร์ จากวันนั้น เราไม่มีโอกาส ได้ นอน กิน เที่ยว เช่นวันเก่าก่อนอีกเลย กายเราไม่มีแต่ "ผู้กล้า" เพื่อนรักของเรา แต่จิตเราถูกหล่อหลอมให้เป็นดวงเดียวกัน ด้วยเสียงหัวเราะและน้ำตา และสองเราเป็นเช่นนี้ ตลอดไป ตราบขยะโลกจะหมดไปจากความงามของโลกใบน้อยใบนี้ และ ความสุขสดชื่นจะกลับคืนมาอีกครั้ง ...ก่อนวัน อวสานโลก

จาก ๒ เรา "ผู้กล้า" เรา คือ ธรรมชาติแห่งความดีงามและฑูตสวรรค์ เกี๊ยกเราคิดถึงตัวเองและ(เรานี่แหละเป็นตัวเอง และตัวเองก็คือเรา) เราเคยแอบไปเยี่ยมคุณแม่เกี๊ยก พี่บ่วยน้องกิ้มและเราไม่พูดถึงทุกอย่าง นอกจากหัวใจที่เข้าใจเขา ขอบใจจ๊ะเพื่อน ที่ให้เราได้สรรเสริญผู้กล้าวันนี้



ปล่อยวาง


ดีที่สุดในชีวิตคือคุณธรรมความดี


รากแก้วของความดีคือความทุกข์


ผู้เห็นทุกข์ย่อมมั่นคงในความดี


ดีที่สุดเหนือโลกคือความไม่ยึดมั่น




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

พูดจา..พาที

ลาวคำหอม ..ให้คิดถึงคนสอน.. ครูสุมล