ชุมนุมศิษย์เก่าศรีธรรมราชวิทยา ... รุ่นสุดท้าย

น้องยศ (ชยุต รัตนพงษ์) แจ้งข่าวจากรุ่น 2513 มาค่ะ

2010-08-10T16:40:00.005+07:00

สวัสดี เพื่อน ศ.ก. ศ.ว. ศ.ศ. รุ่น 2513

..ด้วยคุณแม่ของพรรณี ทองอร่าม ได้ถึงแก่กรรม

มีกำหนดการพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดบ่อหลวง ต.หัวสะพาน อ.เมืองเพชรบุรี จ.เพชรบุรี 76000ดังนี้

อาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 2553 เวลา 15.00 น.

11.00 น. เลี้ยงพระฉันเพล

11.30 น. รับประทานอาหาร

.......... ขิมบรรเลงคั่นรายการตลอดงาน.......

14.00 น. มาติกาบังสุกุล

15.00 น. ครูรำฉุยฉายพราหมณ์ เด็กแสดงจินตลีลาหัตถาครองพิภพ (จากร.ร.เซนโยเซฟ บางนา)

15.30 น. เข้าสู่พิธีการ

16.00 น. พระราชทานเพลิง

การเดินทาง:

***จากกทม. ผ่านแยกวังมะนาว และเลยแยกเขาย้อยไปอีก 15 กม. (ก่อนถึงแยกเพชรบุรีประมาณ 5 กม.)

วัดบ่อหลวง มีทางเข้าอยู่ฝั่งซ้ายมือ สังเกตคัทเอาท์กิฟฟารีน (ซอยตรงข้ามปั๊มเชลล์)

สถานที่ติดต่อ:

****พรรณีฯ เป็นอาจารย์ ร.ร.พรหมานุสรณ์ ถ.บันไดอิฐ ต.ท่าราบ อ.เมืองเพชรบุรี 76000 (0-3242-5070)

บ้านพัก: 44 ถนนเพชรเกษม (ใกล้วัดบ่อหลวง) ม.11 ต.หัวสะพาน อ.เมืองเพชรบุรี 76000 (0-3241-3717; 08-1847-0742)

บัญชีพรรณี ทองอร่าม ธ.กรุงไทย-สาขาพระนครคีรี เลขบัญชี 731-1-04889-3

****ป.ล. ขอแจ้งเฉพาะเพื่อน ศ.ก. ศ.ว. ศ.ศ. รุ่น 2513 เท่านั้น; ส่วนรุ่นอื่นเพียงแจ้งเพื่อทราบเฉยๆ

......น้องชยุต(ยศ)แจ้งข่าวเศร้ามา

ค่ะ..พี่ๆ ศ.ว. รุ่น 2510 ขอแสดงความเสียใจมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ

มาจากเอเวอเรสพร้อมร้องไห้และหัวเราะ(ทำได้จริงๆ)จากลามะแอ๊ด

2010-06-15T11:35:00.000+07:00

ลามะแอ๊ด.......ได้ไปแสวงบุญที่เอเวอเรสต์เมื่อต้นปีที่ผ่านมา มีของสวยๆมาฝากเพื่อนด้วย...ก็ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ ที่ขาดไม่ได้ก้คือภาพบรรยากาศ และอารมณ์ความรู้สึก ณ ตอนนั้นจ้ะ

.........มาจากเอเวอเรสพร้อมร้องไห้และหัวเราะ(ทำได้จริงๆ)

มีของฝากอีกสักชิ้นก่อนที่.............

หัวใจจะร้องไห้...พร้อมกับเสียงหัวเราะ

ตลอดชีวิต จิตฉันจะรู้สึกเศร้าหมอง

เมื่อเติบโต ได้รับข่าวสารหลายรูปแบบ โจรผู้ร้ายทำลายผู้คน เศรษฐีโลภจนหลง ผู้นำเดินทางผิด

เด็กเกเร บุคคลที่รักเป็นทุกข์ นักบวชมีปัญหา

ทุกเรื่อง เป็นธรรมชาติ.......ฉันจึงรี่บเร่งฝึกหัด ขัดเกลากิเลสตัวเอง

เมื่อเข้าใจตัวเอง จึงเข้าใจผู้อื่น

ธรรมชาติเป็นอยู่เช่นนี้ น้ำตาฉันก็เหือดแห้งลง

แต่หัวใจยังร้องไห้...พร้อมกับเสียงหัวเราะ

ฉันรักโลก นะ

Adventure Yog.

........กลับมาครอบครัวเรา AMC. อีกดีกว่า

มีเรื่องเล่าว่า....... คนชอบทำตนเป็นผี.....

สมัยเรียนอยู่ประจำ ศก.ศว. จ.นครศรีธรรมราช

ก่อนนอนคืนหนึ่ง... ฉันเอาผ้าปูที่นอนซึ่งเป็นสีขาวคลุมหัวปิดหน้าและคลุมได้ทั้งตัว(นึกออกนะ)

แล้วยืนแอบข้างประตูก่อนที่จะขึ้นนอนของชาวเรา "เด็กประจำ" ดีใจที่หลอกหลายๆคนได้ ทั้งสนุกสุขใจที่ซู๊ต วี๊ต ว๊าย กันเป็นแถว ๆ.....แต่...... ท้ายสุดนี่สิ .... กลับ...ไม่มีเสียง....มี..แต่...ไม้ เรียว ๆๆๆๆๆๆ

จากนั้นคุณครูบารนี....ไล่ตะเพิด...จนต้อง นอน แต่โดยดี

(คุณครูขา หนูขอโทษและกราบขอบพระคุณที่ได้ซุก...ๆ ซน..ๆๆๆๆ)

อาเมน

จากคนชื่อ ว่า น่าจะเล่า นามสกุล เลยเล่า ให้ฟังนี่แหละจ๊ะ

ภาพนุชนารถเพื่อนเราที่ลามะแอ๊ดส่งมา......ตอนนี้เพื่อนเราก้าวหน้าในอาชีพราชการเปลี่ยนชื่อเป็นอาจารย์กอร์ปภรณ์(นุชนารถ ศรีกระจ่าง) ชื่อเล่นจิ๋ม.....ไม่ทราบว่าคนเดียวกับหน่องหรือเปล่าจ๊ะลามะ

น้องยศ(ชยุต รัตนพงษ์)...แจ้งเรื่องมาค่ะ

2010-06-14T10:55:00.005+07:00

สวัสดีครับ

เมื่อวาน ผมแบ่งหนังสือซึ่งเรียมฯ (เพื่อนรุ่นเดียวกับผม) เคยมอบให้ผม (และเพื่อนๆ อีกจำนวนหนึ่ง) นำไปบริจาคต่อให้หอสมุดม.ราชภัฏพระนคร ซึ่งเป็นหนังสือที่กรมศิลปากรจัดพิมพ์ด้วยกระดาษอาร์ตมัน 4 สี เกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง อุทยานประวัติศาสตร์ ผ้าไทยพื้นเมือง ฯลฯ ...เป็นหนังสือที่พิมพ์จำนวนน้อย และไม่มีวางตามร้าน เป็นเล่มที่ผมไม่ค่อยได้อ่าน ราว 20 เล่ม ราคาคงหลายพันบาท

.......... .วันนี้จึงได้โทรเล่าให้ เรียมฯ ทราบ หลังจากแจ้งข่าวศิษย์เก่าจะรวมตัวกันจัดงานครบรอบ 110 ปี AMC ศ.ก. ศ.ว. ศ.ศ. ที่นครศรีฯ ในช่วงคริสตมาสปีนี้ ให้ทราบด้วยแล้ว...ก็ทราบว่าเรียมฯ ได้ย้ายที่ทำงานไปเป็น ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ราว 3 เดือนแล้ว

ทราบเพิ่มเติมว่า ผอ.เรียมฯ ได้ให้ความรู้แก่ผู้สนใจแนวนี้จากหลายอาชีพ (รวมทั้งหมอด้วย)

จนเกิดเป็นกลุ่มอาสาบรรยายแก่ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑ์ฯ และเป็นกลุ่มที่ได้รับรางวัลชนะเลิศด้วย

จึงจม.เวียนมาเพื่อทราบ และหากใครสนใจไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑฯ หอศิลป ก็สามารถติดต่อ ผอ.เรียมฯ ล่วงหน้าได้

ด้วยความระลึกถึงศิษย์เก่าทุกท่าน

ชยุต (ไชยยศ) รัตนพงษ์

2 พ.ค. 53

ข้อมูลรุ่นพี่รุ่นน้อง (ที่มีอีเมล):

Name: รวิยาภา ยิ่งเกียรติกุล

ศ.ก. ศ.ว. ศ.ศ. รุ่นปี: 2512

Nickname: พี่หมา (อังคณา บุญจุบัน)

Email: rawiyapha.y@gmail.com

Mobile: 08-6266-3716 (Ais), 08-3088-1257 (Hatch)

Work Phone: 0-7752-2279

Work Address: โรงเรียนวัดหัวกรูด ต.ปากน้ำ อ.เมืองชุมพร จ.ชุมพร 86120

Name: เรียม พุ่มพงษ์แพทย์ (จ้อยเจือ)

ศ.ก. ศ.ว. ศ.ศ. รุ่นปี: 2513

Nickname: เรียม

Email: riam_scorpion@hotmail.com

MSN: riam_scorpion

Mobile: 08-1825-6350

Work Phone: 0-2282-8525, 2639, 0-2281-2224

Work Fax: 0-2282-2640

Position: ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑฯ

Work Address: พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถนนเจ้าฟ้า แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร, กรุงเทพมหานคร 10200

Name: ชยุต (ไชยยศ) รัตนพงษ์

ศ.ก. ศ.ว. ศ.ศ. รุ่นปี: 2513

Nickname: ยศ

Email: pc_cy@yahoo.com, chayutr@gmail.com

Y! Messenger: pc_cy

Mobile: 08-1811-3288, 08-4088-085

Home Phone: 0-2573-3532

Website1: http://www.thaibikepath.net

Website2: http://www.src.co.th

เรื่องเล่าจากเพื่อน...Adventure Yogini ก่อนไป..เอเวอเรสต์

2010-02-24T12:15:00.001+07:00

สมัยเรียน ศก.ศว. เราเป็นเด็กประจำ

วันน้ำท่วม แล้วเริ่มน้ำลด.... ฟังเสียงลูกเขียดน้อยทุกวัน รู้สึกเป็นห่วงเขาจึง บอกน้องไชยยศ(เปลี่ยน เป็นชยุตแล้วน้องเรา) และน้องเสวก (ได้ข่าวว่าทำงานอยู่ชะอวด ก้อคิดถึง..แต่เขาจะลืมหรือยังนะ ) มาช่วยกันตักลูกเขียดตัวน้อยๆ ใส่ในลูกบ่อน้อยที่รร. รุ่งเช้าปรากฎวว่าได้กลิ่นเหม็นกันทั้งรร.

คุณครูยินดีเริ่มสอบถามใครเป็นคนทำ เราเฉย ปรากฎน้องทั้งสองรับผิด (เฮ้อ.... )ต้องขอโทษ

ด้วยไม่ได้ร่วมรับผิดกับน้องๆ .....

ยังนึกถึงพระคุณคุณครูผู้คอยสั่งคอยสอน หวังให้ศิษย์ได้ดี จนวันนี้มาถึง ขอพระธรรมทรงอำนวยพระพร

ให้ท่านทุกๆท่านมีความสุข แข็งแรง อายุยืนหากมีโอกาสต้องได้กราบท่านอีกสักครั้งนะคะ

รักเพื่อนๆทุกคนด้วย ขอตัวไปอยู่ยอดเขาหิมาลัยก่อน

Adventure Yogini จ้า

ขอแถมอีกนิดๆๆๆ (..เยอะๆก็ได้จ้ะ )

คืนแรกของการก้าวสู่รั้วศึกษากุมารีของการเป็นเด็กประจำ (ซ่าส์...มาจากยะลาสุดๆๆๆๆ)

เตียงนอนเราติดกับเตียงพี่พิไลภา ทุกๆคืนพี่เค้าต้องนั่งแล้วหลับตา...อธิษฐานก่อนนอนขอพรพระเยซูคริสต์ เราต้องเงี่ยหูฟังเกือบทุกคืน (ถ้าไม่เหนี่อยจากการซ้อมบาศก์)

วันนี้เข้าใจซึ้ง...เพราะพระองค์คือ พระผู้สร้างเรา ให้เกิดในดินแดนของพระองค์อีกดวงจิตหนึ่งณ.ดินแดนสวรรค์แห่งนั้นคือ ศึกษากุมารี และ .....ศรีธรรมราชวิทยารุ่นสุดท้าย ปี ๒๕๑๐ ยังอยู่ในใจฉัน

ตลอดมาและตลอดไป

......คิดถึง...สักวันจะกลับมาอีกค่ะคุณครูขา (หยุดซนแต่ไม่หยุดเดินเพราะชีวิตคือการเดินทาง)

แถมรูปสวยๆให้เพื่อนฝูงอิจฉา..เ ล่ น จ้ะ

เพื่อนเก๊า ..เก่า มาเยี่ยม ที่เจียงใหม่.

2009-06-21T09:51:00.007+07:00

ระยะนึ้ไม่ค่อยได้เข้าเยี่ยมเพื่อนเก่าๆเลย........(แอ๊ด กะหลั่น ) ได้ข่าวว่าหลั่นมีปัญหาเรื่องตา ไม่รู้ว่าวุ้นในตาเสื่อมเหมือนเราหรือเปล่า ...มันก็เป็นความเสื่อมตามสังขารนั่นแหละ (หมอเค้าว่า) แต่ระวังภาวะแทรกช้อน เช่นจอตาฉีก หรือที่อันตรายกว่าก็เป็นจอตาลอกหลุด ....แต่คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นนะหลั่น เดี๋ยวนี้วิทยาการด้านการแพทย์ทันสมัยขึ้น ...ไม่น่ากลัวเหมือนเก่า เพียงแต่เราอย่าไปประมาท(อายุขนาดนี้...แย้ว เฮ้อ)ต้องไปตรวจสุขภาพตา ปีละครั้ง(ไม่ใช่ควร) ไปบ่อยก็เสียตังค์เยอะ แถมเพิ่มโรคอีกเพราะ ...เครียดเมื่อพบหมอ

ในวันที่ผ่านมา เพื่อนเก่าที่เป็นใหญ่เป็นโตในวงการศึกษา(บุญเชิดและประจวบ )มาประชุมกันที่เชียงใหม่ ได้มาเยี่ยมเยียนสนทนาวิสาสะถึงความเก่า...ความหลังสมัยนู้น ...ป5..ป6 สระแก้ววิทยา(ท่าศาลา)รุ่นครูกระจาย สมศักดิ์ จนถีงความปัจจุบัน เช่..น ลูกเต้าเป็น ยัง ไง ทำงานที่ไหน และภรรยาดุมั้ย ก็หลายสิบ สิบ สิบ สิบ กว่าปี ก็ยังดีที่ได้มีโอกาสพบปะกันบ้าง

บุญเชิดเนี่ยยังได้เรียนกันที่ ศ.ว. ด้วยกันอีก ส่วนประจวบเนี่ยก็ตั้งแต่จบป6เลยไม่ได้ข่าวคราว พบกันคราวนี้ก็เหมิอนได้พบเพี่อนๆทั้งหมดเพราะเค้าก็ยังเจอกันบ้าง ...เช่น ในงานแต่งงานลูกๆ งานบวช และฯ ก็เพิ่งทราบว่ามีเพื่อนบางคน...เดินทางไปสู่ที่สงบ RIPล่วงหน้าแล้วบ้าง .....อนิจจัง เป็นสิ่งเที่ยงแท้...ห น อ

ลามะแอ๊ดก็อย่าลืมเล่าเรื่องต่อนะจ๊ะ ช่วงนี้ก็พอมีเวลาบ้างที่จะเข้ามาเยี่ยมเพื่อนๆ

คิดถึงจ้ะ

เรื่องเล่าแฝงธรรมมะจาก ad. yog.

2009-03-11T14:13:00.008+07:00

หวัดดีจ้ะเพื่อนๆ(หลั่นกับแอ๊ด)
ช่วงนี้ไม่ได้เข้ามาดูblogซะหลายเดือนอยู่ ...จนเเอ๊ดแซวว่าเป็นยุ้ยญาติเยอะจนไม่มีเวลามาพบเพือนฝูงหน้าจอ(คอมพ์) แอ๊ดเค้าฝากความคิดถึงเพื่อนๆมาเป็นบทความ.....ลองอ่านดูนะจ๊ะ

ธรรมมะ จาก ZERO 28. (ไม่ได้ไบ้หวย)

ธรรมมะ คำสอนของพระพุทธเจ้า เป็นวิชาเรื่องชีวิตอย่างสมบูรณ์ที่สุด ทั้งกายและใจ รู้แจ้งถึง
ที่สุดแห่งทุกข์ และ สุข รู้แจ้งถึงที่ไปที่มาและที่สิ้นสุดของชีวิตอย่างสมบูรณ์ และพระองค์ได้มอบ
ให้กับสัตว์โลกทั้งหมด ไม่ได้เฉพาะเจาะจงกับผู้ใดผู้หนึ่ง ธรรมะ จึงเป็นวิชาสากลของสัตว์โลกและ
มนุษย์ทุกคน ทุกคนมีสิทธิในการศึกษาเท่าเทียมกันหมด

ชาวพุทธ ชาวคริสต์ ชาวอิสลาม ชาวป่า ชาวเขา ใครก็ได้ที่ต้องการที่จะรู้แจ้งในตัวเอง สามารถ
ศึกษาได้ทุกคน ไม่สงวนลิขสิทธิ์ แต่ทุกคนก็ไม่ฉลาดในการศึกษา สร้างเงื่อนไข ปิดกั้นตัวเอง จน
พลาดโอกาสอันดีของชีวิตไป

ชีวิตคนเราต้องอาศัยวิชา ๒ วิชา อย่างแยกไม่ออก วิชาหนึ่งคือ วิชาชีพ มีไว้เลี้ยงร่างกายให้
อยู่ได้ วิชาที่สอง คือ วิชาชีวิต เป็นวิชาที่เรียนรู้ตัวเราเองอย่างทะลุปรุโปร่ง ทั้งกายและใจ จนกระทั่ง
ดับทุกข์ได้ทั้งกายและใจ ถ้าเรามีเพียงวิชาชีพอย่างเดียว เราก็จะแก้ปัญหาได้เฉพาะทางกายเท่านั้น
และไม่เป็นที่สิ้นสุดแห่งปัญหาด้วย ดูเหมือนว่า ยิ่งความรู้เจริญมากขึ้นเท่าไหร่ โรคภัยก็ซับซ้อนมาก
ยิ่งขึ้น เรียกว่าตามกันไม่ทัน นั่นแสดงว่า ความรู้เรายังไม่ถึงที่สุด เพราะยังขาดความรู้ทางด้านจิต-
วิญญาณที่เป็นองค์ประกอบร่วมกันของชีวิตที่ต้องมีทั้งกายและใจอยู่ด้วยกัน มีผลต่อกัน ถ้าเรามี
ความรู้แจ้งจริง ทั้งกายและใจเมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหละ ทุกข์ทั้งหลายก็จะหมดไป ความสุขก็จะเป็นความสุขที่แท้จริง

โลกยุคนี้ มีพระพุทธศาสนาดำรงอยู่ ผู้ชี้แนะก็ยังคงมีอยู่ อยู่ที่เราจะเปิดโอกาสให้กับตัวเอง
หรือไม่ เราควรพิจารณาให้ดี
ขออวยพรให้ทุกท่านทุกค้นพบตัวเองโดยเร็ว เพื่อพบกับความสุขที่แท้จริง

ความรัก อยู่ที่ไหน ? ใครบอกที
หรือ ว่า ความ...อะไรคือความหมายที่แท้จริง
วันแห่งความรักผ่านไป แล้ว ผู้ได๋พบบ้างแล้วเอ่ย
มีจริง ๆ มิใช่เพียงคำพูดลอย ๆ
ใครตอบถูก มีรางวัล.

ฤทธิ์มีดสั้น

ความโลภ โกรธ หลง ไม่เคยปราณีใคร
ใครมีมากก็เจ็บปวดมาก
ใครมีน้อยก็เจ็บปวดน้อย
ใครไม่มี ก็ ไม่เจ็บปวด
มี สติ ปัญญา ดีกว่า มี โลภ โกรธ หลง.

หลั่นจ๊ะ.. อ่านดีๆ ..เพื่อนเราใบ้หวยได้ด้วยล่ะ

2008-10-31T10:40:00.006+07:00

วันนี้เพื่อนๆอ่านดีๆนะ เพราะแม่yipsee y. บอกเลขเด็ด เห็นบอกว่าไม่เชื่อแต่อย่าลบหลู่แน่ะ ยายแอ๊ดจ๊ะถ้าถูกเจ๋งเป้ง จะพาหล่อนไปทัวร์เนปาลกับบาหลีจ้ะ เอ้าเพื่อนๆช่วยกันดู ตาดีได้ ตาร้ายเสียนะ..

พระคุณพ่อ พระคุณแม่ เรื่องจริง จ้า....

ปีแรก ได้บวช ออกบิณฑบาตร ถนนยางมะตอยร้อน อุ้มบาตร ข้าวก้อร้อน เดินเท้าเปล่าด้วยเดินเป็น กิโล ฯ ง่ายแม๊ะ จำความได้ ก็อยู่กับ รอง-เท้า เริ่มแก่ อายุ ๓๐ ปีต้น ๆ ต้องมาชำระกรรมดี กรรมชั่ว ต้องโดน เทวดา เคอะ เบาะ ๆ แค่ เดินร้อนหน่อย เหนื่อย คนเราลำบาก คิดถึงคนแรกคือ พ่อ แม่ คิดถึง ๆ และ ปัญญา ก็ เกิด โอ : ผู้มีพระคุณ ท่าน แหละ พระคุณพ่อพระคุณแม่ทะนุถนอม ลำบากแค่ไหน ก็ ทน ๆ ๆ ๆ จึง ดวงตาเห็นธรรม เมื่อได้ออกบิณฑบาตร น้ำตาไหลรินทั้งมีความสุข และ เจ็บปวด ( สมน้ำหน้า ลูกดื้อ )
Yipsee Y.

สุขน้อย ทุกข์มาก ZERO 28.

ความสุข ทางโลก แม้จะสุขมาก เท่าใด ก็ ไม่อาจ พ้นทุกข์ได้
เป็นความสุข ที่ มีปัญหา มากมาย เป็น ความสุข ที่เจือ ด้วย
ความทุกข์ จึง ไม่ควร ยึดมั่น ใน ความสุข มาก จน เกินไป.

ความว่าง สู่ ธรรมชาติเดิม ไม่ได้ใบ้หวย นะ แต่ น่าทึ่ง

เลขงวด ๙๑๑ ท้ายรางวัลที่หนึ่งของล๊อตเตอรี่

ขวัญใจคนยาก ผู้บำเพ็ญ ย่อมเป็นที่พึ่งของคน ยาม ยาก และ เราก็สุขใจ ได้อยู่ท่ามกลางเสียงร้องไห้ เพราะงานที่ พระเจ้าประทานให้เรามาเกิด ( ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว ขอแต่ว่าคนอื่น ๆ เถอะ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ คนละปัญญา) เมื่อได้ทำแล้ว จะ รู้สึก ว่า ลมหายใจเรา มีค่า กับ โลกที่กว้างใหญ่ ใบนี้ สุขที่ได้ให้ อะไรก็ได้ ที่พอทำได้ ช่ายม้า....
เจ้าเกียง เพื่อนรัก นักธุรกิจ และ นักจิตว่าง ( เจ้าอัจ ล่ะ เจ้าแม่หวยด้วยได้ม๊ะ) มันเป็นรางวัลสวรรค์ ไม่ว่าล่ะกัน มีลูกศิษย์ คนหนึ่ง ช๊อบ ชอบ ศึกษาตัวเลข เลยเล่าฝันและปาฎิหาริย์ธูปม้วนให้ดูจะจะ ฉันโทรคุยกับเกียง ๆ ก็พูดทันที ๙๑๑ ซื้อไปเลย (แล้วก้อร้องว่า ถูกหรือเปล่าเนี่ย) เพราะตัวเองพูดลอย ๆไม่ได้คิด และ ชุดเดียวเท่านั้น แถมขับมอเตอร์ฯ ไปบอกเพื่อน ๆที่ Bank หาดใหญ่ พี่สาว เขาซื้อนิดหน่อย ส่วนลูกศิษย์ บอกแล้วบอกอีก ผู้ซึ่งฝันและนั่งดูธูปม้วนและฉันบอกแล้วบอกอีกว่าทางหาดใหญ่เขาแปลมาตัวเดียวนี่แหละ หวยออก ๙๑๑ เจ๋งเป้ง เขาเสียใจมาก บอก ซื้อ ๙๑ นี่ เป็น ปาฎิหาริย์ของจิตว่าง คนพูดยังไม่รู้ตัว ว่าง เพราะ เขาเป็นคนดีใจบุญ ชอบให้ และ ถูก ๑๐๐ บาท ฉันเลย ซัมบาย และ งวดติดกันต่อมาอีก ลูกศิษย์เป็นวิศวกรจ่ายค่าเช่าและทำบุญ ทุกเดือน ๆ ละ ๓,๐๐๐ บาท ๓ พ่อแม่ลูก รถไปพลิกคว่ำ ๕-๖ ตลบที่ชุมพรรีบโทรบอก รถพังยับ และถามว่ารถท้ายรถอะไร ๗๗๒๔ ทุกคนปลอดภัย ก่อนกลับไปช่วยงานวัดที่ชุมพร เขาต้องลาฉันทุกครั้ง ๆ นี้รีบ เลยรีบโทรแจ้งขอพร บอกเจ้าเกียงไป ซื้อ ๗๗๒ ออก๒๗๗ ถูกโต๊ต และปรากฎมาเช็คกับ เลขแสตมป์ เจ้าเกียงส่งของให้ สองครั้ง ค่าส่ง ๒๗๗ ตรงเผง ก่อนเลขออกก็บอกว่า เอ๊ะ ค่าส่ง ๒ ครั้ง ทำไม ๒๗๗ บาท ตรงกันเลยก่อนวันหวยออกด้วยนะ แต่เขามุ่งสนใจแต่เลขรถ เลยพลาดตัวตรง จึงบอกนี่ ปาฎิหาริย์ที่พระเจ้าท่านให้เห็นเล็กน้อย ขอให้เราดีจริง ๆ ไม่เสื่อมไปจากความดี และบุญ ก้อ ๒ครั้ง แถมหวยมาเลย์อีกฉันฝันเทพมาประทานพร เกียงก็แปล ๗๓๓๔ ดันไปออกรางวัลที่ ๕ มาเล ตรงเป๊ะ เช่นกัน เออ มีแต่เลขเลข น๊อะ ลูกหลาน เล็ก ๆ น้อย ๆเป็นตัวอย่าง ความสามารถเฉพาะตัว ให้ใช้ปัญญาพิจารณาทำงานบริสุทธิ์แน่นอน เจ้าเกียงเป็นนักธุรกิจใหญ่เมืองหาดใหญ่ เกิดมาก็ไม่ได้กำธุรกิจมาจากท้องพ่อแม่ ขยัน ซื่อสัตย์ ประหยัด อดทน ก็เจริญเติบโต ๆ แล้ว จิตบริสุทธิ์ก้อเทวดาประทานพรไม่ได้ไบ้หวยนะจ๊ะ แต่น่าทึ่ง อย่าบ้าหวย แต่ให้บ้าดี จนหายบ้า นั่นแหละ ฟ้าจะประทานไม่ขาดสาย ลาที พบกันอีก จ้า.......

กลับคืนสู่ ธรรมชาติ
กลับคืน สู่ธรรมชาติ ด้วย สูตร ของ อัลเบิร์ธ ไอน์สไตน์

2
E=mc
E ( energy ) คือ พลังงาน
m ( mass ) คือ มวล
c คือ ความเร็ว ของ แสง ยก กำลัง สอง
2
ใช้สูตร E = mc ในทางธรรม เพื่อ ระเบิด อัตตา ภายใน จิต
E ( enlightenment ) คือ แสงแห่ง การรู้แจ้ง
m ( mass ) คือ มวล ของ ร่างกาย
c ( consciousness ) คือ การเจริญสติสัมปชัญญะ อย่างต่อเนื่องในกาย จน
กระทั่ง เกิด แสงแห่งปัญญา ขึ้น ภายใน

" Joy in looking and comprehending is nature' s most beautiful gift
ความสุข ในการมอง และ การ เข้า ใจ คือ ของกำนัลอันงดงามที่สุดของ
ธรรมชาติ "

อัลเบิร์ธ ไอน์สไตน์.

ผีหัวขาด เรื่องจริง

เมื่อ ได้ไปอยู่บ้านนอก จ. บุรีรัมย์ ใกล้ปราสาทเขาพนมรุ้ง ( รุ่งเรืองเรื่อง เขมร ๆ สุด Hot
อยู่ในขณะนี้) ใกล้ที่พัก เป็นที่ร้าง มีเจ้าของเขาบ่น ผีดุ หัวขาด ด้วย จิตใจฉันก็พุ่งไป และ ป่วย ๒-๓ วัน
ชาวบ้านเป็นห่วง (คิดว่า โดนผีอำเข้าแล้ว) อยู่ดี ๆ วันหนึ่ง ฉันลุกขึ้นเฉย เดินไปที่ร้างแห่งนั้น กับเด็ก ๆ ลูกศิษย์ตัวน้อย ๆ แล้วบอก เอ้า จุดธูป ๒ ข้างประตู (จริง ๆไม่มีประตู) บอก ยักษ์วัดโพธิ์กับ ยักษ์วัดแจ้ง เปิดประตูแล้ว แล้วฉันก็นำเข้าไปเดินจงกรม และ วันต่อมา เป็นวันเกิดตัวเอง (เผลอบอกไป) วงดนตรีลูกทุ่งหมู่บ้านก็จัดงาน พากัน ร้องรำ ทำเพลง กันสนุกสนาน มอบของขวัญ ฉันพูดไปร้องไห้ไป ในชีวิตตั้งแต่เกิด ไม่เคยจัดงาน พอมาบวช แล้วมีเทวดาจัดงานวันเกิดให้ ทุกคนก็ปลื้ม ร้องไห้ตาม ๆ กัน และ แผ่นดินนั้นไม่ร้างอีกเลย ผีหัวขาด ฉลอง วิญญาณเขาเป็นสุข เป็นสุข ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ แต่ เป็นจิตบริสุทธิ์ และ เป็นปาฎิหาริย์แห่งจิต (ไม่ได้โม้..)
Yipsee - Y.

เวลามีน้อย
ชีวิต มีค่า เวลา มีน้อย ความตาย เกิดขึ้นได้ ตลอด เวลา

สังขาร ร่วงโรย อ่อนแรง ลง ทุกวัน

จะ ทำอะไร ก็ รีบทำ เมื่อ ยังแข็งแรง.......แก่แล้ว ทำได้ยาก

ตาย แล้ว ไม่ได้ ทำ หมดโอกาส ขาดทุน.

zero 28.

ฉันคือ ....adventure yogini

2008-10-28T15:06:00.008+07:00

วันนี้ฝนยังพรำ ..ถามคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน เค้าก็ว่าปลายฝนต้นหนาวก็ยังงี้แหละแหม!แต่เมื่อคืนตกเสียหลังคาแทบทะลุแน่ะ

เพื่อนเราadventure yogini มีเรื่องเล่าส่วนตัวเล็กๆมาเล่าให้ฟัง แถมชวนไปเที่ยวเนปาลอือ..น่าสน หลั่นว่าไงจ๊ะ สนใจมั้ย..ว่าแต่ค่าทัวร์จะแพงมั้ยจ๊ะad.yog

ฉันคือใคร ?

เพราะคุณพ่อทำงานรถไฟ พวกเราได้นั่งรถไฟฟรีพร้อมครอบครัว วันหนึ่งฉันได้มีโอกาสนั่งรถไฟครั้งแรกในชีวิต โดยคุณพ่อได้พักที่โรงแรมที่หัวลำโพง และนัดทานอาหารที่ภัตตาคารกับเพื่อน ๆของท่าน ตอนนั้นฉันเป็นเด็กเล็ก ๆคนเดียว และเข้าห้องน้ำประตูล๊อคที่ไม่เคยรู้จัก เปิดก็ไม่ได้ ติดในห้องน้ำตั้งนาน เพราะอายุ ๙ ขวบ ร้องไห้แงๆแต่ไม่กล้าส่งเสียงเรียก ตกใจและคิดถึงคุณพ่อคุณแม่มาก แต่แล้วก็สามารถเปิดออกมาได้ ตั้งแต่บัดนั้นมา เริ่มคิดว่า ถ้าพ่อแม่ตายเราจะทำอย่างไร เพราะเรารักท่านมาก และ รู้สึกเศร้ากับวันเมื่อพลัดพราก จากผู้อันเป็นที่รักของเราที่สุดในชีวิต และ ....เป็นจุดเริ่มต้นของการแสวงหาคำตอบตลอดมา เชื้อ พุทธะ เกิดในใจฉัน พร่ำถามตัวเองเสมอมา ทำไมฉันชื่อ (Adventure) และ ทำไมเธอไม่เป็นฉัน ทำไมเรามีคนเดียวในโลก ถามเพื่อน ๆ ก็โดนว่า "เธอนี่เป็นบ้าแล้ว" และเราก็บ้ามาตลอดในสายตาของชาวโลก หรือ ว่าไงเพื่อนๆ เจ้าเกียง เจ้าอัจ .....(ต้องคิดว่าเรา เช่นกันแหง๋ ๆ)

รักป่า........

ธรรมชาติ เมื่อเราเรียนชั้นประถม ชอบ ป่า ข้างโรงเรียน จะมี เถาวัลย์ เพราะต้นไม้ใหญ่มาก แล้วเราก็นั่งโล้ชิงช้ากัน ในธรรมชาติที่สวยงาม และสดชื่น (ปลอดมลภาวะ) เดี๋ยวนี้ไม่เคยพบเห็นอีกเลย ฉัน รักป่า รักธรรมชาติมาก สีเขียวทำให้สบายตาสบายใจ ป่าจ๋ากลับคืนมาหาฉันเถอะ ฉันรักเธอ ป่า......

ความสุข

ความสุขสามแบบ
ความสุขแบบหนักอกหนักใจ คือ ความสุขที่ได้มาโดยทุจริต
ผิดศีล ผิดธรรม
ความสุขแบบเบาอกเบาใจ คือ ความสุขที่ได้มาโดยสุจริต
ถูกศีล ถูกธรรม
ความสุขแบบไร้น้ำหนัก คือ ความสุขที่ถูกศิลถูกธรรมไม่ยึดมั่น
ถือมั่น เป็น ความสุขสูงสุดของมนุษย์
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความละเอียดอ่อน ลึกซึ้งของแต่ละคน

ZERO 28.

ขอแถมฝอย ทอง อีกเรื่องนะ ทองกำลังฮิต มีเงินเรียกว่าน้องมีทองเรียกว่าพี่

หุบเขากาฎมัณฑุ Top of The World

เพื่อนๆ เกียงจ๊ะ อัจจ๊ะ เราสูญเสียลูกชายไปหนึ่ง กลายเป็นมีลูกไปทั่วโลก (เหมือนเทพพันกร)ทุกคนคิดว่าเราบวชเพราะ อกหัก หลักลอย คอยงาม ตามประสาชาวบ้านชอบพูดกัน มันไม่ใช่สำหรับเราเลย เราได้สัมผัสมิติอื่นและไม่ปล่อยโอกาสเพราะโลกมนุษย์สั้นมาก และเราก็ได้พบวันนั้น คือ วันนี้ ที่เราพูดความจริงให้มนุษย์รู้ว่าเรื่องจิต พิสูจน์ได้จริง ๆ ปาฎิหาริย์แห่งจิตมหัศจรรย์ในโลกนี้ไม่มีได้ไม่มีเสีย เพราะเมื่อเราเห็นเด็กรุ่นลูกเราเราก็รักเอ็นดู เพราะไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดเขา และมีคนมากมายที่ได้พบแล้วจะรักเมตตาเพราะเขาเป็นเด็กดีมาก ๆ สายใยจากใจเหมือนมีมนต์ให้เขาผู้เราเห็น พบปะพูดคุย เราก็เหมือนแม่เขา บ่อยครั้งพบกัน แล้วจากกันไปด้วยความรักที่มีให้แก่กัน ปีนี้ก็ได้ลูกชายเป็นเชื้อสาย พระพุทธเจ้า "ศากยะ" เป็นเจ้าของบริษัททัวร์เนปาล เขาไม่โลภ เพียงช่วยเหลือให้เด็กชาวเนปาลที่ด้อยโอกาส ได้มีงานทำ และเราก็สนับสนุน และทั้งบริษัทก็เป็นลูกเราหมด

จากคุณแม่ (MAMA) ที่มีความรักให้ลูก ๆมีความสุขและสมหวัง ว่างเมื่อไหร่เราชวนเพื่อน ๆเยี่ยมเยือนเนปาล กันสักครั้งดีไหม ? เนปาลเป็นประเทศเล็ก ๆ แต่มากด้วยหลากหลายความงาม แห่งวัฒนธรรม ทุกคนไปแล้วไม่ไปลับ ต้องกลับไปอีก อากาศแบบเชียงใหม่ แต่เขามีหิมะบนทิวเขาหิมาลัยสวยงาม สดชื่น ธรรมชาติ ดูเขาไม่สะอาด แต่มีความสุขเมื่อเข้าไปยืนบนผืนหิมาลัย ขุนเขาหิมะ ชาอีหล่ามรสหอมหวานไปทั่วโลก กุหลาบป่าไม้งามนาม "กาฎมัณฑุ"...Top Of The World

การปฎิบัติธรรม

การปฎิบัติธรรมคือการศึกษา เรื่องกายเรื่องจิต ภาคปฎิบัติเหมือนการ
เข้าห้องทดลองของนักวิทยาศาสตร์
สนุกคุ้มค่าเกินกว่าที่คิดไว้มาก
เมื่อเริ่มต้นใหม่ ๆ จะมีความรู้สึกเหมือนว่าจะไม่ได้อะไร ดูเหมือนว่า
จะเสียเวลาไปหรือเปล่า ดูเหมือนว่าจะไม่คุ้มค่า แต่ถ้าตัดสินใจแน่วแน่
ต่อเนื่องเมื่อไหร่ ก็จะ ค่อย ๆ เห็นผลที่คุ้มเกินคุ้ม ภูมิความรู้ที่ได้ถือว่า
เป็นภูมิความรู้ที่สูงที่สุด เพราะเป็นความรู้ในระดับสัจจธรรมละเอียด
อ่อน ลึกซึ้ง เป็นจริง ยิ่งกว่าความรู้ทางโลกมากมาย และที่สำคัญที่สุด
เป็นความรู้ที่นำไปสู่การเปิดเผยที่มาของชีวิต อย่างหมดสงสัย จนกระทั่ง
นำไปสู่ การพ้นทุกข์ได้ในที่สุด
ความสุขจากวัตถุร่างกาย ก็จะเป็นสุขที่ถูกต้องไม่เป็นพิษ
ความสุขทางด้านจิตใจ ก็จะเป็นความสุขที่แท้จริง
การปฎิบัติธรรม ไม่ใช่การค้นหาความดี แต่เป็นการค้นหาความจริง
ของชีวิต และผลจากการที่ได้รู้ความเป็นจริง จึงกลายมาเป็นความดี
ของชีวิต รากฐานของความดี จึง ต้องมาจากความจริง อันเกิดจาก
สัจจธรรม

ZERO 28.

ขอให้เพื่อนรักทุกคนมีความสุข กับ โลกแสนสั้น อีกครึ่งทาง เราควรทำอะไร ใจเย็น แล้วสงบ

2008-10-27T19:51:00.005+07:00

เด็กประจำ ชอบหลอก

คุณครูบารนี เป็นครูเวร คืนหนึ่ง เราชอบคอยที่ประตูจะขึ้นบันไดห้องนอน ทุกคนที่ผ่านช่วงนั้นจะต้องโดนหลอก เราเอาผ้าปูที่นอน (สีขาวด้วย) คลุมหัว ปิดหน้า โผล่แต่ลูกกะตา ๒ ข้าง ก่อนจบผีหลอก โดนเอาคุณครู..จบ (สงสารท่าน )แต่ก็รอดปลอด....โดนตี เพราะท่านดุ แต่ไม่ได้ถือไม้เรียว (รอดโดนไปนะยาย...)ขอให้นำไปคิดดี ๆ มีสาระ เอาผิดเป็นครู เอาดีปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น

จำไอ้เหนียว พวงรัตน์เรียนห้อง ๓/๑ ห้องตัวเอง มันอยู่ชะอวดด้วย อีกคน คุณเชาวดี ลีละวิทย์ เศรษฐีใหญ่นำสินค้าโชว์ไปทั่วโลก มีแต่เบอร์ ๐๒ กรุงเทพ ฯ ติดต่อไม่ค่อยเจอ ไม่รู้เบอร์มือถือ ไว้ค่อยหา ๐๒ ให้ แต่ตัวเองต้องชาร์จไฟหน่อย ทนเอายามแก่เฒ่าจะได้มีที่พึ่ง คุยกันฟัง เผื่อลูกหลานจะได้เอาไปขัดเกลาได้บ้าง ตัวเองนั่นแหละมีมากกว่าเรา เรามีแต่อารมณ์นักบวช ลูกหลานไม่ค่อยจอยเท่าไหร่ คุยมากพอก่อน
คิดถึงเสมอจ๊ะพอ พอ พอ.......เจอ เบอร์ ๐๒-๗๒๑๕๖๐๘ เชาวดี

ชีวิต

ชีวิตอุปมาเหมือนภาชนะบรรจุสิ่งต่าง ๆ มากมายถ้าเราไม่รู้จริงถึง
   ขนาดของชีวิต ว่า เล็ก หรือ ใหญ่ เพียงใด ชีวิตก็จะตกเป็นทาสของ
   การแสวงหา อย่าง ไม่รู้ ทิศทาง ไม่รู้ ที่สิ้นสุด
   เติมเท่าไหร่ ก็ ไม่รู้ เต็ม
   จะ หยุดเติม ก็ กลัว จะ ไม่พอ
   นี่ คือ วิชชา ความไม่รู้ ของชีวิต ทรมานมาก.

ลีลาไปตามบท

ชีวิต มี ลีลาท่าทาง ใครมีความรู้เข้าใจชีวิตอย่างแท้จริง ย่อมมีลีลาที่งดงาม
   มีค่า มีประโยชน์ เป็น ศิลปแห่งชีวิต น่าดู น่าชม น่าติดตาม
   เหมือนกับชีวิต ของพระศาสดาทั้งหลาย มีผู้เดินตามจำนวนมาก

สดใส

ชีวิต สดใส ใต้ท้องฟ้า ทุกเวลา มี คุณค่า และ ค่อย ๆ หมดไป ทุกนาที
   จะ ทำอย่างไรดีกับ ชีวิต ก่อนความตายมาถึง
   ดี ก็ได้ ชั่ว ก็ได้ เราเป็น ผู้เลือกเอง

สีสัน

   สีสัน ชีวิต มี กายกับจิต ร่างกายนั้น ย่อม เสื่อมโทรม ไปตามกาลเวลา
   แต่ จิตนั้น ไม่เคยแก่ แต่ เราต้องเห็น จิต ที่แท้จริง จึงจะสดใส จิต อยู่ไหน

  ความสุขสูงสุด

   ความสุข สูงสุด คือ ความสุข ที่เกิดจากปัญญา
   รู้ว่า โลก คือ อะไร ชีวิต คือ อะไร

สุขน้อยทุกข์มาก

   ความสุข ทาง โลก แม้จะสุข มากเท่าใด ก็ไม่อาจ พ้นทุกข์ได้
   เป็นความสุข ที่ มีปัญหา มากมาย เป็นความสุข ที่เจือด้วย ความทุกข์
   จึงไม่ควร ยึดมั่น ในความสุข มากจน เกินไป

ZERO 28.

เรื่องเล่าถึงเพื่อนผู้กล้า ...เกี๊ยก จากใจของad.yog

2008-10-26T16:45:00.007+07:00

วันนี้ฝนฟ้าตกทั้งวัน สงสัยจะตกทั่วประเทศ เพราะดูข่าวแล้วกทม ก็มีฝนตกหนัก บางจังหวัดก็น้ำท่วม ไม่รู้จะเกิดอาเพศอะไรกันนักหนานะประเทศไทย มีเรื่องเล่าของad.yogถึงเพื่อนเราอีกคนหนึ่ง อ่านแล้วเหงาใจยังไงไม่รู้

adventure yogini

เพื่อน เพื่อนๆสบายดีไหม อากาศเปลี่ยน เชียงใหม่เริ่มหนาวสวย "ปลายฝน ต้นหนาว"

....เมื่อผู้กล้า ... หัวใจสองดวง.. รวมเป็นดวงเดียว ( พลัง ) กลอน "ผู้กล้า" เพราะและความหมายลึกซึ้ง ทำให้เราคิดถึงเพื่อน ไอ้เกี๊ยก ศิริพันธ์ แซ่โหว่น เราเรียนเทคนิค มันเรียนราม ฯ ยามว่างเราจะไปนอน กิน เที่ยว นั่งเล่นกันที่ท่าน้ำ ที่บ้านบางโพธิ์ (กรุงเทพฯ) ตอนเราเรียนชั้นมศ. ๓/๓ เรานั่งโต๊ะเรียนคู่กัน เล่นบาศก์ที่โรงเรียนก็เล่นด้วยกัน มันเป็นเพื่อนรักที่เราสนิทสนมมากที่สุด ที่ ศก./ศว. มันมีน้ำใจ และเมตตา อาทร

แล้ว.... วันหนึ่ง... ๑๔ ต.ค.16 เราได้ข่าวว่ามันถูกกักตัวที่ม.ธรรมศาสตร์ จากวันนั้น เราไม่มีโอกาส ได้ นอน กิน เที่ยว เช่นวันเก่าก่อนอีกเลย กายเราไม่มีแต่ "ผู้กล้า" เพื่อนรักของเรา แต่จิตเราถูกหล่อหลอมให้เป็นดวงเดียวกัน ด้วยเสียงหัวเราะและน้ำตา และสองเราเป็นเช่นนี้ ตลอดไป ตราบขยะโลกจะหมดไปจากความงามของโลกใบน้อยใบนี้ และ ความสุขสดชื่นจะกลับคืนมาอีกครั้ง ...ก่อนวัน อวสานโลก

จาก ๒ เรา "ผู้กล้า" เรา คือ ธรรมชาติแห่งความดีงามและฑูตสวรรค์ เกี๊ยกเราคิดถึงตัวเองและ(เรานี่แหละเป็นตัวเอง และตัวเองก็คือเรา) เราเคยแอบไปเยี่ยมคุณแม่เกี๊ยก พี่บ่วยน้องกิ้มและเราไม่พูดถึงทุกอย่าง นอกจากหัวใจที่เข้าใจเขา ขอบใจจ๊ะเพื่อน ที่ให้เราได้สรรเสริญผู้กล้าวันนี้

ปล่อยวาง

ดีที่สุดในชีวิตคือคุณธรรมความดี

รากแก้วของความดีคือความทุกข์

ผู้เห็นทุกข์ย่อมมั่นคงในความดี

ดีที่สุดเหนือโลกคือความไม่ยึดมั่น

เรื่องเล่าจาก ad.yog

2008-10-25T19:53:00.005+07:00

ห่างหายไปนาน ...เพราะยังหดหู่จากเรื่องสถานการณ์ของบ้านเมืองที่ยังสุดแย่ๆอยู่ ad.yogเพื่อนเก่าเราก็มีเรื่องเล่าจากความทรงจำสมัยเป็นเด็กประจำที่แสนแก่น ตลกจนบ้างครั้งคนเล่าก็อาจแอบเช็ดน้ำตาเพาะมีความซึ้งอยู่ใช่มั้ยจ้ะคุณ ad.yog

เอ้า!หลั่นและเพื่อนๆจ๊ะช่วยกันรื้อฟื้นความทรงจำจากad.yogนะจ๊ะ

จิ๋ม เม๊า แอ๊ต และเรา เรียนรุ่นเดียวกันที่เป็นเด็กประจำ แอ๊ะ เตี้ย รุ่นน้องอยู่สุไหงปาดี พี่แมวมณีราญ พี่ปุ๊ พี่ป๋อง (กองโชว์) พี่พรรณี น้องอรุณี อาจารย์ติ่งรุ่นน้องสอนดอยแม่สลองเชียงราย(ฟังข่าวมา) ไชยยศ (ทนาย) ซีอุย (สุไหงปาดี)และกิตติรุ่นเดียวกัน ทรงพลน้องจีรนันท์ติ๊งต่อง

เด็กประจำ ทุกวันอาทิตย์ตัองไปโบสก์ มีความสุขมาก ได้ออกจากบ้านที่มีระเบียบ วินัย และเวลาคิดถึงบ้าน คุณพ่อคุณแม่ ก็จะยืนเกาะรั้วโรงเรียนร้องไห้ เพียงระยะสั้น ๆ เพราะเรามีเพื่อน ๆมากกว่า บ้านน้อย, ที่นี่เป็นบ้านหลังใหญ่ หลากหลายการละเล่น มี่เวลาให้ฝึกตัวตน ตลอด

มันเป็นการฝึกตัวเองให้อิสระ จากกิเลสที่เราต้องรีบสะสางเพื่อออกไปสู่โลก อารมณ์ อาชีพที่ยิ่งใหญ่ และ น่าหวั่น ถ้าไม่เตรียมกายและใจ

ความทุกข์

ทุกคนไม่อยากเป็นทุกข์

แต่ทุกคนก็เป็นทุกข์

พระพุทธเจ้ามีคำตอบ.

ZERO 28.

อยู่รอดปลอดภัย

บุญ บาป

บาปทำให้ชีวิต มีอุปสรรคมากมีทุกข์มาก

บุญทำให้ชีวิต มีอุปสรรคน้อยมีสุขได้ง่าย

ZERO 28

ชีวิตนักบวช

ตัวตนของนักบวชคือจิตวิญญาณ

บ้านของนักบวชคือความสงบ

อาหารของนักบวชคือความศรัทธา

เสบียงของนักบวชคือความอดทน

ทรัพย์สมบัติของนักบวชคือสัจจธรรม

รางวัลของนักบวชคือความว่างเปล่า

อาชีพของนักบวชคือรักษาคนตาบอด

เพื่อนแท้ของนักบวชคือความตาย

สัจจธรรมและจิตวิญญาณอันบริสุทธิไม่ใช่ประเพณี

ไม่ใช่วัฒนธรรมไม่ใช่เชื้อชาติแต่เป็นธรรมชาติอันบริสุทธิ

ของจักรวาลที่ทุกคนในโลกนี้เข้าถึงได้โดยไม่มีอุปสรรค

กำแพงใด ๆขวางกั้นทั้งสิ้นอยู่ที่ความมุ่งมั่นและความปรารถนา

เท่านั้นเอง.

แด่พี่น้องผู้กล้าด้วย.....แสงดาวแห่งศรัทธา

2008-10-08T10:37:00.011+07:00

แด่เลือดและน้ำตา......

ขอคารวะดวงจิตของผู้กล้า

7 ตุลาฯทมิฬ

... ด้วยบทกวีของ จิตร ภูมิศักดิ์

แสงดาวแห่งศรัทธา

พร่างพรายแสงดวงดาวน้อยสกาว

ส่องฟากฟ้าเด่นพราวไกลแสนไกล

ดั่งโคมทองส่องเรืองรุ่งในหทัย

เหมือนธงชัยส่องนำจากห้วงทุกข์ทน

พายุฟ้าครืนข่มคุกคาม

เดือนลับยามแผ่นดินมืดมน

ดาวศรัทธายังส่องแสงเบื้องบน

ปลุกหัวใจปลุกคนอยู่มิวาย

ขอเยาะเย้ยทุกข์ยากขวากหนามลำเค็ญ

คนยังคงยืนเด่นโดยท้าทาย

แม้นผืนฟ้ามืดดับเดือนลับละลาย

ดาวยังพรายศรัทธาเย้ยฟ้าดิน

ดาวยังพรายอยู่จนฟ้ารุ่งราง

ดาวยังพราย..อยู่จน..ฟ้า..รุ่ง..ราง

เรื่องเล่าจาก Ad.yog.

2008-10-06T20:07:00.006+07:00

จำปราณี - เรียนห้อง3/1 ชื่อเล่นเราเรียก เหรียด อยู่เขาชุมทอง ก็โทรคุย นัดจะเจอ (คอย) จะเอารูป AMC กับมัน แค่ รร. ราชวินิจก็ยังดี มันโชคดีที่ลูกสาว ๒ คนก็อยู่อังกฤษ ส่วนมันก็สอนภาษาอังกฤษ เราจะขอตัวมันมาเป็นล่ามหมอที่มาจากนิวซีแลนด์ เวลาเขามาจะได้คุยภาษาพูดกันบ้าง มีแต่ Hi Hi เมื่อยใจจริง ๆ รู้งี้ขยันเรียนยังดีกว่า เฮ้อ...คุณยายแอ๊ตนี่แย่จริงนะหลานนะ เออวัลลีย์ด้วยจะพบกันก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ หรือพบตอนแก่ตายพอดี ไอ้รักษ์ก็อยู่ไกล ไอ้แดงก็ล้า จะพบกันเมื่อปีไหนนะ ? มีอ๊อต อยู่ห้อง ๓/๓ กับเราเฉี่อยแฉะ ตัวเองลองโทรหาหน่อย มันอยู่สุขุมวิท ๓๓/๑ กทม. โทร. ๐๒-๒๕๘๕๐๕๑ ถามมือถือ ก็จำไม่ได้ซักที เป็นกองโชว์ไง น่ารักมากธัมมะธัมโม จนหลบ ๆ โลกอีก ๑

พอก่อนนะ เหนื่อยเกือบหน้ากระดาษ ตัวเองสบายนะ เขียน ๒ บรรทัด หมดไฟแล้ว ชาร์จบ้าง เราจะได้ฟังเรื่องราว

ดีใจกับหลั่นนะ ลูกสาวกลับจากอเมริกา คงสวยเหมือนคุณแม่ เรื่องเล่าตอนอยู่ประจำของเราสนุกมาก ดีนะ ผ่านมศ . ๓ ได้เรียนเทคนิคต่อ มีแต่เรื่องเวียนหัว ต้องถามคุณครูยินดี ดูสิ ความซน จอมวุ่นไม่มีใครไม่รู้จัก ....ก้อ ...ดีใจ ที่ความรัก ศว. รุ่นสุดท้าย ๒๕๑๐ ยังมีสายสัมพันธ์ ช๊าย.. ไอ้ตุ๋ย ก้อ ไปสวรรค์ มีความสุขแล้ว (เรารู้)

ตัวอย่างที่ไม่ดี ในไม่ดีก็มีดีอย่ามองข้าม มีลูกหลาน หลวงพ่อพุทธทาสสอน ทั้งชั่วทั้งดีอัปรีย์เท่ากัน อะไรมาวัดล่ะ ต้องใส่ใจ เข้าใจเขาด้วยความรัก เมตตา แล้วชี้แนะไป อย่าใจร้อน(แต่เรายิ่งกว่าไฟ) แต่มอดแล้ว เหลือแต่ไฟรัก ไฟฟ้าให้แสงสว่างกับโลก ไว้จะเล่าเกร็ดเล็ก ตอนซน ๆ ประจำอีกครั้งนะ หลานๆ เหลน ๆ

จะเอาไปเป็นอุทธาหรณ์สอนใจกัน ไม่ประมาท เพราะเด็กเดี๋ยวนี้ฉลาด โปรดติดตามตอนต่อไป

คิดถึงเช่นกันจ๊ะ

วิถีแห่งธรรมชาติ ZERO 28

วิถีแห่งเต๋าคือวิถีแห่งธรรมชาติ

แสวงหาแต่ไม่ยึดมั่น

ช่วยเหลือแต่ไม่เอาความดี

เป็นผู้ใหญ่แต่ไม่ครอบงำ

เป็นหนทางไปสู่ความเป็นอิสระทางจิตวิญญาณ

วิถีธรรมชาติสูงส่งลึกซึ้ง.

เรื่องเล่าจาก....ad.yog.

2008-10-04T10:49:00.012+07:00

เราโชคดี ได้เบอร์โทรอาจารย์ชัชวาลย์ปาฎิหาริย์มาก วันหนึ่งได้พบเพื่อนแสนดีบนรถตุ๊กๆ แม่สาย เขาเป็นคริสเตียนพูดกันเพียงเล็กน้อย เขาก็ชวนไปเที่ยวที่บ้าน เป็นหมู่บ้านชาวคริสต์ ไปเยี่ยมโบสถ์กำลังสร้าง และสนทนากับศาสนาจารย์ สงบ เงียบ เขาเป็นอาจารย์ early แล้วไปมีคู่อยู่นครศรีฯบ้านเราแล้วเราก็ได้พบรูปคณะ อาจารย์ชัช ทุกคนรู้จักและต่อโทรคุยให้เรา ท่านก็ดีใจนัดจะพบกันสักครั้งอย่าเพิ่งผลอยยังคุยนิดเดียวตัวเอง ขอฝอยอีกหน่อย สนุกนะ ตัวเอง

แคชเมียร์ เมืองศรีนาคา อินเดียเหนือ

ดินแดนแห่งสวรรค์ของเอเซีย ฉันได้ใช้วิถีชีวิตมุสลิมกับครอบครัวหนึ่ง เรียนรู้วิถีชีวิตเกือบ 2 เดือนเงียบสงบ ในทะเลสาป พีวา House Boats (เรือบ้าน) ในท่ามกลางหมื่นกว่าหลังคาเรือ ต้อนรับนักท่องเที่ยว ซึ่งเริ่มบางเบาลงเพราะการเมือง ทุกเช้า เย็น นั่งฟังเสียง จ๋อม ๆ ด้วยฝีพายของเรือที่นำนักท่องเที่ยว (มหาราชา มหารานี)นั่งแล้วรู้สึกเป็นจริง ๆ แต่เราเป็นเพียงมหารานีที่ไร้ราชาครองและการเดินทางของผู้คนในทะเลสาปแห่งนี้ (มีเรื่องตลกหลายเรื่อง ขี้เกียจเล่าเหนื่อย) ดื่มด่ำธรรมชาติที่เราไม่เคยพบเห็น วันเทศกาล เขาก็จัดแจงแต่งองค์เราเป็นมุสลิม ไปเข้ามัสยิด ร่วมสวดด้วยจิต-วิญญานพระอัลเลอะห์ แสนเมตตา ให้เราได้อาบน้ำชำระบาปในทะเลสาปที่อาบด้วยเสียงมนต์ จนเราต้องทิ้งเงินค่าตั๋วบินกลับไทย และ เทกระเป๋า หลงไหลในทุ่งหิมะ ขุนเขาชายแดนปากีสถาน ช่างอลังการณ์เหมือนทิพย์วิมานที่จุติมาจากสวรรค์ ได้สัมผัสบนหิมะจริง ๆ นั่งล้อเลื่อนสกีกับชนชาวมุสลิม แต่เหมือนมีอาถรรพ์ ถ่ายรูปเสียหมดเลย ๆ อดดูตัวเองเล่นสกี (เค้าว่ามันเท่ห์) และเราก็มีคนแคระในครอบครัวเขาพาเราถูบ้าน ทำอาหาร เป็นการเรียนรู้อีกวิชาหนึ่งซึ่งเราไม่เคย

คุณแม่ฉัน ต้องส่งหลานสาวไปรับเพราะหมดวีซ่าและตั๋วเครื่องบินกลับ ขอบพระคุณพ่อคุณแม่มากมายมหาศาลให้ทั้งสตังค์ให้ทั้งความรัก และหลานคนนั้นเป็นครั้งแรกที่ได้ไปเมืองนอก จนกระทั่งปัจจุบันได้ไปทั่วโลก นี่เพียงบุญที่ได้ไปช่วยฟรี ๆ แก่ ผู้มีจิตบริสุทธิ์ (เราเอง) ว่าเข้านั่น และ ฉันก็ชี้หน้าหลานสาวคนนี้ว่า ต่อไปเอ็งจะได้เงินล้าน แล้วเขาก็ได้บ้าน 2 หลังในกทม. เลี้ยงดูคุณพ่อคุณแม่ฉันจนปัจจุบัน(เรารอดตัวไป)ฉันไม่ใช่ผู้วิเศษ หรือ ผู้เก่งกาจ .....แต่ฉันคือธรรมชาติที่ให้สรรพมนุษย์ที่ได้พบขอตั้งจิตบริสุทธิ์ และ จิตเป็นกุศลว่า ขอให้ทุกผู้ที่ฉันได้พบเห็นจงมีความสุข ศานติ ศานติ

" พระผู้ช่วยให้รอด "

ขอกราบพระเยซูคริสต์เจ้า และคุณครูบาอาจารย์ทุกท่าน ที่เปิดบุญบารมีให้ได้อยู่ศึกษาชีวิต และพระคริสต์ธรรม 3 ปีที่ได้อยู่ประจำใกล้ชิดพระองค์ พระวจนะที่ประทับใจ " เราพูดความจริง "จวบจน ณ วันนี้ วาจาสิทธิ์นั้นก็ยังอยู่ในใจของฉันตลอดมา แม้ห่างไกลแต่ฉันก็อยู่ใกล้ชิดพระองค์3 ปี ที่ได้เรียนรู้ ได้เห็น ได้พบ มหัศจรรย์ที่ท่านประทานให้ รู้ได้เฉพาะตน ได้ร้องเพลงสรรเสริญพระองค์ ปีสุดท้ายแห่งการจาก โอเล็งซายด์ จำได้ไหม ? คุณครูพงาพาเรายืนล้อมวงร้อง จากหัวใจของฉัน น้ำตาแห่งความรักความอบอุ่นที่ได้รับ .......มันเหมือนวันวานที่เป็นสายลมพัดแผ่วผ่าน เป็นความงามที่ไม่สามารถบรรยายว่าอย่างไร เพียงใจฉันรู้ฉันเห็น และ ฉันเป็น AMC ชายทูเดย์........ "พระเยซูคริสต์เจ้าผู้ไม่ตาย" และ ฉันอยู่กับพระองค์ตลอดเวลา และตลอดไป "ศิษย์ดีต้องมีครู" (ดีด้วย) ฉันไม่สามารถทำอะไรได้นอกจาก เดินตามพระองค์ และ พระองค์ได้มอบ ขนมปัง ลูกเต๋า น้ำองุ่นจากก้นแก้วของผู้นั่งหลับตาสรรเสริญพระองค์ในโบสกถ์วันหนึ่งซึ่งนักเรียนประจำทุกคนต้องไปฟัง และสวดสรรเสริญพระองค์ทุกวันอาทิตย์สุดสัปดาห์ ฉันร้องไห้และหัวเราะกับพระองค์ และเดินตามท่านเหนือความเจ็บปวดทั้งปวง ด้วยความสงบและเข้มแข็ง พระองค์ทรงไถ่บาปให้กับมวลมนุษย์ทุกรูปทุกนาม ด้วยพระจิต พระวิญญานบริสุทธิ์จากพระองค์ ในโลกอันแสนสั้นใบนี้ เพราะวันหนึ่งฉันก็พบกับความสำเร็จที่ท่านได้ทำนายฉันไว้คือ วันนี้ ปัจจุบัน และวันไหน ๆ ต่อไปจนถึงวันแห่งอวสานโลก

ด้วยรักและคิดถึง คุณครูยินดี ณ นคร คุณครูสุกร้า คุณครูสุดใจ และทุก ๆ คุณครู ในรั้วขาวแดงและม่วงเหลือง ศก ศว รุ่นสุดท้าย 2510อาศรมน้อยแห่งความเพียงพอ เช่นกันแหละกัน ขอแถมอีกหน่อยนะ เราได้เพชร 2 เม็ด อยู่เหนือ อยู่ใต้ ตัวเองอยากได้ไหม๊ ? เจียระไน แล้ว สวยมากว๊าว ! เทวดาบอกให้ใครไม่ได้ ตัวเองก็ไปเดิน Shop ดูที่ห้าง เองก็ละกัน หรือ นั่งสมาธิดูอาว...รับรองแจ๋วแหว๋ว

สอนพาณิชย์ ปีเดียว เด็กยอดเก ด้วยนะ ยังสลบกับอาจารย์ฝอย (เราเอง)เลย เด็กดื้อสบัด(...)มันเรียกเรา "อาจารย์เพี้ยน" เราเข้มงวดมาก ก่อนเข้าประตูโรงเรียน มีอยู่คน ผู้หญิงใส่เสื้อปลิ้นแขนเสื้อ เราถามเธอเป็นนักเรียนหรือเป็นนักเลง ครูให้เธอผ่านไม่ได้เพราะครูสอนนักเรียนไม่ใช่นักเลง มันด่าแช๊ด (อาจารย์ก็เถอะ) ปรากฎเมื่อเราได้ไปทำงานกฟผ. มันเป็นลูกเพื่อนพนักงาน ได้เจอมันอีกครั้ง ตาย เป็น ศพ เสียแล้ว" โทษ ทำร้าย ผู้มีพระคุณ ไม่ว่า ด้วย กาย วาจา ใจ " มหัศจรรย์ดังคำโบราณท่านสอน อย่าวอนถาม ให้ปฎิบัติตาม ด้วยพินิจ คิดแก้ไขชีวิตเจ้า ก็จะ เจริญ ได้ไว ๆ ไม่มีภัยอยู่รอดตลอดเอย.

วันหนึ่ง มีเพื่อนเอารูป พระกฤษณะ (ฮินดู) มาให้ดู กลอนก็ไหลมาฉับพลัน โอม พระกฤษณะ ของลูกแก้ว ลูกหมดแล้ว หนทางเที่ยวตามหาจิตลูกนี้ เศร้าสลดรดน้ำตา ขอพระมาโปรดลูกเฝ้าปลุกทรวง.......อีกยาว ลืมไปตามกาลสาวน้อยงายคลับคล้ายว่า ช่วงนั้น เราก็เบื่อ ๆ มนุษย์ มนา อยู่ป่า แล้วคนเขาจับมาอยู่เมืองเบื่อคนเมืองตัวเองดูสิ เราเรียนหนังสือ ขี้เกียจ สอบเกือบที่โหล่ เบื่อเรียน เบื่อท่องจำ ชอบแกล้งคน หลั่นอย่าน้อยใจนะ ทำไมถึงทำกับฉันได้ ไอ้จิ๋ม เราก็ชอบหมั่นไส้มันสูง เราเตี้ย ชอบเรียกมันไอ้ตะเกียบ (อย่าเผลอให้มันได้ยินล่ะ) กาลเวลา และ บทเรียนราคาค่อนข้างสูง ทำได้เราได้อะไร ๆ หลายเหลี่ยม เลือกเอานะ

สรุปว่า " จงทำดี จงทำดี และจงทำดี"

แม่ฮ่องสอน เมืองในหมอก สนุก ม๊าก มาก ตื่น เต้น เร้าใจ โปรดคอยต่อไป

เรือชีวิต

หลายเรือหลายชีวิตผิดผัน

บางลำแล่นติดผิดวิถี

บางลำแล่นได้ข้ามนที

ทุกชีวีแล่นไปคล้ายลำเรือ

เมื่อเพื่อนร่วมรุ่นเป็นลามะ

2008-10-03T09:31:00.008+07:00

ใน ช่วงเหตุบ้านเหตุเมืองไม่ค่อยเรียบร้อย และอยู่ในรอยต่อของวิธีคิดที่ต้องเปลี่ยนแปลงไปเป็นการเมืองใหม่ เพราะสืบเนื่องจากเหล่าผู้บริหารประเทศนั้นหลงอำนาจ ขาดคุณธรรมและขาดความละอายต่อการประพฤติชั่ว

หลั่น..หัวหน้าชั้นเราก็โทร.มาบอกเล่าถึงแอ๊ดเพื่อนร่วมรุ่น ที่ได้มีวิถีชีวิตในโลกธรรมของนักบวชลามะ หลังจากนั้นเราก็ได้รับเรื่องเล่าและข้อคิดของประสบการณ์ของชีวิตและธรรมมะมาเรื่อยๆ....ลองอ่านเรื่องราวของเพื่อนลามะของเราที่เค้าใช้ชื่อว่า..Adventure Yogini‏ ดูนะจ๊ะ

ข้อเขียนของ Adventure Yogini‏

.........เราดีใจที่เห็นคุณค่าของชีวิต น้อยนิดแต่มากมาย ชีวิตมนุษย์แสนสั้น มาช่วยเก็บเกี่ยวมรดก ชีวิตกันเถอะ ด้วยความรัก เมตตา ปัญญาเหมือนแสงสว่าง เรามีให้ตราบลมหายใจสุดท้ายตัวเองมีหน้าที่หนึ่งซึ่งเรารักมาก แต่เราก็อีกหนึ่ง ถ้าหากเพื่อนเราหลาย ๆ หนึ่ง สนุกจริงดิ๊ บอกเขา ๆนะ จิต ที่บริสุทธิ์

...ปีแรกที่โดนโกนหัว เราก็ได้พบเพื่อนต่างแดนที่ประเทศสิงคโปร์ วันหนึ่งมีเด็กหนุ่มเฝ้าดูเราทำความสะอาดแท่นบูชา และเขารู้ว่าเรามาจากไทย เข้ามาทักทายด้วยความนอบน้อม (ได้เปรียบเขาเพราะเราเป็นนักบวช) Hi !...(เข้าใจเขาด้วยภาษาใจ) ชวนเขานั่งขอดูมือ ดูวันเกิด...เขา happy เชิญเราไปเยี่ยมธุรกิจ แล้วทำบุญ...(มีสิ..ใครจะศรัทธาถ้าเราไม่มีอะไรดี จริงม๊ะ)

..หลังจากวันนั้นมาเขาก็เรียกแฟน สวยมาก ๆ สาวมาเลฯเชื้อสายจีน เราอยู่ 1 ไตรมาศ (3 เดือน ที่สิงคโปร์) ขับรถไปทุกที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ และ อีก 1 กรุ๊ฟชอบนั่งสมาธิ OK เราทำได้ อีก 1 ท่านนักธุรกิจใหญ่ เดี่ยวนี้มาซื้อบ้านที่เชียงใหม่ 3 หลัง เมื่อ 23 ปีก่อนเขาศรัทธามาก ๆ แต่ปัจจุบันเราต้องเป็นคนของโลก ก็เหินห่างกันไป แต่ไถ่ถามทุกข์สุขกันไป สมควรแก่เวลา โปรดติดตามตอนต่อไป

จิตที่บริสุทธิ์ย่อมนำสุขมาให้

ความสุขเบื้องต้น

คือความสุขที่หยาบที่สุดเกิดจากวัตถุทุกรูปแบบทั้งรูปธรรมนามธรรม

ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข เครื่องอุปโภค บริโภค

เป็นความสุขที่มีปัญหามากมาย

ความสุขท่ามกลาง

คือความสุขในคุณธรรมระดับต่าง ๆ

ทานการให้ ศีลการไม่เบียดเบียน เมตตา ปรารถนาให้ผู้อื่นเป็นสุข

กรุณาปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ อภัยทานการไม่จองเวร

อารมณ์ฌานความสุขสงบทางจิต

ความสุขที่สุด

คือความสุขจากจิตพุทธะ

จาก ZERO 28

ข่าวคราวของเพื่อนๆ

2008-07-01T11:53:00.021+07:00

มิถุนาที่ผ่านไป ได้รับข่าวคราวของเพื่อนๆหลายคน บางคนก็หายเงียบไปเป็นสี่สิบกว่าปี ก็ต้องขอบคุณหลั่นหัวหน้าของเราที่คอยหาข่าวคราวของเพื่อนทั้งหลายว่า อยู่ดีมีสุขหรือเป็นไฉนกันบ้างท่ามกลางอุณหภูมิการเมืองที่ร้อนแรงทั้งภาครัฐและภาคประชาชน เฮ้อ!ไม่รู้ว่าเราจะเสียอำนาจอธิปไตยเขาพระวิหารแก่เขมรหรือเปล่านะ เซ็งจริงๆนะหลั่นนะ เอาเรื่องดีๆดีกว่า...

เรื่องแรก ก็ต้องขอแสดงความยินดีกับสมพิศ(คีรีคช)ที่ได้หลานยายเป็นแฝดชายทั้งคู่ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูจนคูณยายต้องรีบearlyฯจากร.ร.ศรีธรรมราชศึกษามาดูแล ก็ไม่ต้องไปเสียเงินให้nurserryนะ แล้วอย่าลืมส่งรูปหลานน้อยมาให้เพื่อนๆอิจฉากันบ้างล่ะ

ส่วนคุณเลี้ยง (สุทิน)เถ้าแก่ใหญ่ร้านกาแฟที่ทุ่งสงขึ้นมากทม.เพื่อพบแพทย์กระดูกที่รพ.เลิดสินFUเรื่องข้อเข่าข้างที่ผ่าตัดแล้วและอีกข้างที่กำลังจะผ่า เสร็จแล้วก็เอาลูกและหลานไปหาเพื่อนซี้ที่เหลืออยู่ที่ปทุมธานี(ช้าง)หลังจากเพื่อนซี้หมู(พานิช)ไปสวรรค์แล้ว ตอนนี้คงกลับถึงบ้านแล้วนะ ก็ขอให้หายเร็วๆจ้ะ

อดีตหนุ่มหน้ามนทำตัวลึกลับเพื่อนซี้นายเลี้ยง...... คุณช้าง(พรชัย)ตอนนี้ทำมาหากินอยู่ที่ปทุมธานี ได้ข่าวว่า ต้อนรับขับสู้เพือนเลี้ยงที่ไปเยี่ยมเยียนอย่างเต็มที่ที่ริมน้ำเจ้าพระยา เพื่อนๆคนไหนอยากไปเยี่ยมเยียนติดต่อได้ที่ 081-655-7135

เพื่อนเราอีกคนนึง อดีตสาวหุ่นอวบหน้าคมจากยะลา สมัยเป็นนักเรียนประจำเจ้าตัวบอกว่าชอบเดินกับจิ๋ม(ภรณี) ก็แอ๊ด สุนทรีไง ตอนนี้เพื่อนเราเค้าได้เป็นนักบวชของลามะ ออกเดินทางไปจาริกบุญหลายประเทศและได้ส่งรูปสวยๆ(อยู่ส่วนบนของบทความก็มีเค้าเดิมอยู่เพียงแต่ผอมลงหน่อย)และบทความดีๆมาให้อ่าน แล้วเราจะได้ส่งให้เพื่อนๆอ่านในครั้งต่อไปนะจ๊ะ สำหรับเบอร์ที่จะติดต่อแอ๊ด... โทร. 086-797-1099 หรือ dhammasampoa@yahoo.com

สำหรับหลั่นหัวหน้าชั้น กำลังตื่นเต้นเพราะลูกสาวคนสวยจะกลับจากอเมริกายินดีด้วยล่วงหน้านะจ๊ะ แล้วอย่าลืมส่งรูปมาให้ลุงป้าน้าอาดูนะจ๊ะ

ส่วนสองสาว อาจารย์รัตนาและอาจารย์ตุ๊ก สุนันทา หายเงียบไปนาน ไปเดินเล่นแถวม้ฆวาน-ชมัยมรุเชษฐ์หรือเปล่า มีอะไรดีๆส่งข่าวมาบ้างนะ

บทกานต์ของ สายลม

2008-03-21T12:06:00.009+07:00

สายลมพัดพลิ้วลิ่วผ่าน

อ่านบทกานต์รักขื่นขม

ทุกทุกเรื่องแสนตรอมตรม

ไม่สุขสม..ระทมอุรา

ฮ้า!ทำอย่างไงหนอจะให้ความรักสมบูรณ์แบบจบอย่างสวยสดงดงาม...

อาดัมกับอีฟมีจิตวิญญาณเดียวกันความรักเขาทั้งสองยังมีอุปสรรคเลย..

อิสรภาพแห่งรักที่แท้จริงอยู่ที่ใจเราที่ไม่ใช่การครอบครอง..

เป็นเจ้าของ..เสียสละและให้อภัย..

ความรักไม่ใช่เรื่องรูปร่างหน้าตา เกียรติยศชื่อเสียง มีฐานะร่ำรวย หรือดูเหมาะสมกัน..

แต่เป็นจิตวิญญานแห่งใจเดียวกันที่สื่อถึงกันได้

แม้กาลเวลา อุบายแห่งชีวิต จะหลอกล่อ นำพาให้หลงทางครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ไม่สามารถ..ซ่อนเร้น อำพราง

หรือปิดกั้นพลังแห่งรัก...ที่เป็นนิจนิรันดร์ได้เลย..

สุขสันต์..กับเศรษฐกิจพอเพียง..เลี้ยงหมาน้อย ปลูกดอกไม้นะค่ะ..

ว่างๆสายลมจะโบยบินไปขอกล้าดอกไม้ค่ะ

Bye Bye
15 มีนาคม 2008, 20:18 น.

เรื่อง..ราว.. โดยสายลม

2008-03-21T11:51:00.006+07:00

ส่วนเรื่องที่เราอ่านแล้วเศร้า... ก็มีเยอะนะ เอาที่จำได้ก็แล้วกัน (แบบว่าจำชื่อพระเอกกับนางเอกไม่ค่อยได้อ่ะ เอาแต่ชื่อเรื่องก็แล้วกันนะ

เรื่องส่วนใหญ่ที่อ่านแล้วร้องให้ ก็จะเป็นของคุณทมยันตี... ( ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องว่า กว่าจะได้บอกรัก ก็สายเกินไปแล้ว ... ทำนองนั้นอ่ะเรื่องแรก ก็คู่กรรม ... ทำไมวนัส ต้องมาหาอังสุมาลิน จนทำให้โกโบริเสียใจ ตัดสินใจไปบางกอกน้อย

"ตะวันลา" ทำไมนางเอก ต้องอยากได้สมบัติเดิมของตัวเอง จนต้องสร้างเงื่อนไขให้พระเอกหาของมาให้จนชิ้นสุดท้าย ที่ทำให้ตัวเองต้องตาย...

"วันที่รอคอย" ... ถ้านางเอกได้มีโอกาสบอกก่อนว่าตัวเองท้อง แทนที่พระเอกจะบอกว่าตัวเองจะแต่งงานกับคนอื่น... เรื่องราวร้ายๆ ก็คงไม่เกิดขึ้น จนนางเอกต้องตาย แล้วพระเอกถึงรู้ว่า ...คนที่เรารักไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ

"ใบไม้ที่ปลิดปลิว" ... ตัวเอกขาดความอบอุ่นตั้งแต่เด็ก ...มีเพียงอาหนุ่มที่คอยดูแล เค้าหลงรักอาหนุ่มจนไปแปลงเพศ เป็นนางแบบ ทุกๆอย่างดูสดใส... ได้เป็นแฟนกับอาหนุ่มสมใจ (โดยที่อาไม่ระแคะระคายว่าเป็นหลานชายตัวเอง) แต่สุดท้าย ความที่ไม่อยากให้ใครได้ดีจนเกินหน้าของคนเรา ทำให้ความลับที่ปิดบังเอาไว้ เปิดเผยขึ้นมา ... สังคมประนาม ตัวเอกอ่อนไหว จนต้องตัดสินชีวิตของตัวเองด้วยการกินยาตาย ..

.'ถนนสายหัวใจ' คนสองคนไม่กล้าก้าวล่วงจากความเป็นเพื่อน สู่มิตรภาพแบบอื่น ด้วยมุมมองที่ต่างกัน... พระเอกอ่อนไหว นางเอกเก็บความรู้สึก ... กว่าพระเอกจะกล้าบอกรักนางเอกก็ตายซะแล้ว

จริงๆ มีเยอะกว่านี้อ่ะ ... แต่ที่แน่ๆ อ่านเรื่องพวกนี้แล้ว จะเกิดคำถามขึ้นกับตัวเองว่าทำไม... ทำไมเหตุการณ์สองอย่างต้องเกิดขึ้นอย่างประจวบเหมาะ จนทำให้เกิดจุดหักเหของเรื่อง

เวลา 12 มีนาคม 2008, 2:02 น.

ทำเนียบรุ่น ม.ศ.3/1 ศ.ว. ปี 2510 โดย หลั่นจ้ะ

2008-01-09T12:50:00.009+07:00

1 กิตติเกียรติ ลิ้มอภิชาติ (กิตติ แซ่ลิ้ม ) 321 ซอยเสรี 7(พระรามเก้า 51) ถนนเสรี 6 แขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพฯ 10250
อาชีพ สถาปนิกบริษัท กราฟฟิคฟอร์แมท จำกัด โทร. 02-300-1443 มือถือ 081-558-1155

2 ขนิษฐา วงศ์ปิยนันทกุล (ม่วยเกี้ย/อั้งวิทยาธร ) 7-9 ถนนผดุงราษฎร์ ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสง นครศรีธรรมราช 80110
อาชีพ เถ้าแก่เนี้ยร้านศรีเจริญ โทร. (075) 411-146 มือถือ 081-693-4477

3 จันทร์ทิพย์ ณ สุวรรณ (จำรัสเนตร ) 14 ถนนพระนารายณ์ ตำบลคลัง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช โทร. (075) 320-762

4 ธิราวัฒน์ สุขสุวรรณ (แดง/รัตนผ่องใส ) 69/4 หมู่ 2 ถนนทุ่งข่าซอย 4 ตำบลโพธิ์เสด็จ อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา โทร. (075) 314-657 มือถือ 089-423-2772

5 นริศ พชรปกรณ์พงศ์ (แซ่พัง ) 1145/24 ซอยแสงฟ้า ถนนราชดำเนิน ตำบลคลัง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ อาจารย์ โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช โทร. (075) 347-062 มือถือ 084-053-1183

6 บุญเชิด พิมเสน 83 หมู่ 2 ตำบลโพธิ์เสด็จ อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ รอง ผอ.โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช โทร. (075) 314-656 มือถือ 081-956 -6856

7 ปราณี เพชรนิรมล (พูลเกิด ) 360/141 พิบูลย์คอนโดทาวน์ ซ.เขมานิรมิตร ถ.ประชาราษฎร์สาย 1 แขวงบางซื่อ กทม 10800
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนราชวินิจมัธยม โทร 02-913-1207 มือถือ 087-998-1726

8 ประพัฒน์ สังหิตกุล 133 หมู่ 9 ซอยมัยลาภ ถนนรามอินทรา แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพฯ 10230
อาชีพ เภสัชกรบริษัท เบอร์แทรมเคมิคอล จำกัด โทร. 02-510-6241 มือถือ 081-805-3488

9 พรรัตน์ ธำรงหวัง (หลั่น/ลู่วิโรจน์ ) 37/6 ซอยสันติสุข ถนนนครไชยศรี แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพฯ 10300
อาชีพ แม่บ้าน โทร. 02-241-3850 มือถือ 083-299-1868

10 เพียงแข ชัยพฤกษ์เดชา (ธิตินันท์ ) 1345 ถนนราชดำเนิน ตำบลคลัง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ เถ้าแก่เนี้ยห้างหุ้นส่วนจำกัด นครกิจไพบูลย์ โทร.(075) 346-786 มือถือ 085-884-0186

11 ภรณี เจตสมมา (จิ่ม) 273 ซอยหัสดีเสรี ถนนสุทธิสาร แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10310
อาชีพ creative โทร. 02-277-8066 มือถือ 081-666-1813

12 ไมตรี ทั่วด้าว 30/123 หมู่บ้านราชพฤกษ์ 2 ตำบลคลัง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช โทร.(075) 346-098

13 รัตนา แก้วเวฬู (แซ่ล่อย ) 157 อินทรามะระ 51 ถนนสุทธิสาร แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนกุณฑีรุทารามวิทยาคม โทร. 02-277-1902 มือถือ 084-770-7116

14 วัลลี สวัสดี (สกุลนิมิต ) 53/337 หมู่บ้านกฤษดานคร ซอยอินทนิล 8 ถนนแจ้งวัฒนะ อำเภอปากเกร็ด นนทบุรี 11120
อาชีพ พยาบาลสภากาชาดไทย โทร.02-503-1732 มือถือ 081-753-6200

15 วิจิตร ชัยพฤกษ์เดชา 1345 ถนนราชดำเนิน ตำบลคลัง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชืพ เถ้าแก่ห้างหุ้นส่วนจำกัด นครกิจไพบูลย์ โทร.(075) 345-090 มือถือ 081-978-6638

16 วิสิฎฐ์ ธำรงหวัง (หย่วน) 1/1 ถนนร่มเกล้า 50 แขวงคลองสามประเวศ เขตลาดกระบัง กรุงเทพฯ 10520
อาชีพ ...........วิภาดาอพาร์ทเมนท์ โทร.02-377-5500 มือถือ 086-307-2494

17 ตริยวัฒน์ สุรดิฐนันท์ (เช้า/วิศิษฏ์ แซ่ก้อ) 1410/8 ถนนศรีปราชญ์ ตำบลท่าวัง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ ..............โทร.(075) 346-981 มือถือ 089-646-9729

18 ศรีสุดา เทพมาก ( ศิริพันธ์ ) 29/4 ซอยระแบบเลิศ ถนนกะโรม ตำบลโพธิ์เสด็จ อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ เจ้าหน้าที่ องค์การทหารผ่านศึก นครศรีธรรมราช โทร.(075) 341-791 มือถือ 089-195-0791

19 โสภิต สาระทัศนานันท์ (พันธ์พานิช ) 4/1165 หมู่บ้านสหกรณ์ ถนนเสรีไทย ซอย 59 แขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพฯ 10240
อาชีพ พยาบาลโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โทร.02-379-6783 มือถือ 083-003-6010

20 สุพิศ ฤชาฤทธิ์ (รัตนวัย ) 263/3 ซอยเศรษฐกิจ 22/21 หมู่บ้านเศรษฐกิจ แขวงบางแคเหนือ เขตบางแค กรุงเทพฯ 10160
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนธนบุรีวรเทพีพลารักษ์ โทร.02-421-7795 มือถือ 081-404-3261

21 สมพิศ ดวงแก้ว (คีรีคช ) 50/60 หมู่ 1 ซอยสันติ 6 ถนนเทวบุรี ตำบลโพธิ์เสด็จ อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนศรีธรรมราชศึกษา โทร.(075)343-164 มือถือ 089-972-7178

22 สุนันทา ระเห็จหาญ 70/216 หมู่บ้านสินทวีวิลล่า ถนนพระราม 2 แขวงบางมด อำเภอจอมทอง กรุงเทพฯ 10150
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภช โทร.02-451-7671 มือถือ 089-797-3669

23 สุทธิรักษ์ ชูสุวรรณ(สมรัก ไชยวิก ) 275 หมู่ 1 ตำบลชะมาย อำเภอทุ่งสง นครศรีธรรมราช 80110
อาชีพ หลวงเลี้ยงแบบเศรษฐกิจพอเพียง โทร.(075) 420-811 มือถือ 089-588-7448

24 สุทิน นรินพิเชฐ (แซ่จั้ง ) 2/4 ถนนตลาดใน ตำบลปากแพรก อำเภอทุ่งสง นครศรีธรรมราช 80110
อาชีพ เถ้าแก่ร้านน้ำชา โทร.(075) 411-581

25 พ.ต.อ. สมโชค ลิมปพยอม 99/283 หมู่บ้านนักกีฬา แขวงสะพานสูง เขตสะพานสูง กรุงเทพฯ 10250
อาชีพ นักรังสีการแพทย์ โรงพยาบาลตำรวจ โทร.02-368-1382 มือถือ 084-977-5583

26 พ.ต.อ.หญิงอัจนา เชาวน์ประยูร (พงศ์สัมพันธ์ ) 289 หมู่ 1 ตำบลแม่สา อำเภอแม่ริม เชียงใหม่ 50180
อาชีพ หลวงเลี้ยงแบบเศรษฐกิจพอเพียง โทร.(053) 298-898 มือถือ 083-207-9596

27 อมรรัตน์ บางโชคดี(มุย /แซ่บ่าง ) 7 ถนนเสมาชัย ตำบลในเมือง อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช 80000
อาชีพ อาจารย์โรงเรียนเบญจมราชูทิศ โทร.(075) 341-832 มือถือ 084-084-3919

28 ป.สุธรรม วณิชย์เศรษฐ์ (ธรรมรักษ์)ที่ว่าการอำเภอเฉลิมพระเกียรติ หมู่ 2 ตำบลเขาดินพัฒนา อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี 18000
อาชีพ ปลัดอำเภอที่ว่าการอำเภอเฉลิมพระเกียรติ มือถือ 085-955-1178

กามนิต-วาสิฏฐี

2007-12-04T14:30:00.004+07:00

อโศกรักสลักใจ

อโศกนี้ มีแดนแว่นแคว้นดวงมาลย์
ข้าครองรักยั่งยืนนาน จำหลักวิญญาณ ด้วยดวงชีวา
ก่อกำแพงใจ กั้นไว้รายรอบอาณา
สร้างสรรค์พารา ไว้รอคอยท่า วิสิฎฐี

ชาตินี้ ชีวีข้าพลีสังเวย
ไม่ยอมรักอื่นชื่นเชย อโศกเจ้าเอย โปรดจงปราณี

อ้าองค์เทวัญ ข้านั้นมีคู่ชีวี มอบรักภักดี
แล้วมามีมาร แกล้งผลาญหัวใจ

...นางเอย อยู่แคว้นแดนไหน ดวงใจของข้า
ข้ารอนแรมมา สุดหล้าฟ้าไกล
ข้านี้ ขอจัดรถทองท่องไป
รับเจ้ามาไว้ ณ วังเวียงใจ เป็นคู่เสน่หา

อโศกนี้ มีแดนแว่นแคว้นวิไล
ข้ามีรักคู่หทัย สถิตย์อยู่ใน หว่างกลางอุรา
ข้าคอยจอมใจ หวั่นไหว ในห้วงวิญญาณ เทพไท้เทวา
พระแม่คงคง จงโปรดเห็นใจ

"...ความรักของฉันจะเปรียบด้วยสีดอกไม้ไรๆ ไม่ได้ เพราะฉันได้ยินกล่าวกันว่าความรักที่แท้จริงไม่ใช่สีแดง ย่อมเป็นสีดำดั่งสีนิลเหมือนดั่งสีศอพระศิวะ เมื่อทรงดื่มพิษร้ายเพื่อรักษาโลกไว้ให้พ้นภัย ความรักแท้จริงต้องสามารถต้านทานพิษแห่งชีวิต และต้องเต็มใจยอมลิ้มรสที่ขมขื่นที่สุดเพื่อเสียสละให้ผู้ที่เรารักคงชีพอยู่ และเพราะด้วยความขมขื่นที่สุดนี้ ความรักย่อมเต็มใจเลือกเอาสีนิล คือความขมขื่นไว้ ดีกว่าจะเลือกเอาสีอื่น คือมุ่งแต่จะหาความบันเทิงสุขอย่างเดียว"
ไม่รู้เพื่อนๆจะจำวรรณคดีเรื่องนี้กันได้หรือเปล่า ดูเหมือนจะเป็นอาจารย์นงพงา(ใช่หรึอเปล่าจ๊ะหัวหน้าชั้นหลั่น)ซึ่งนอกจากท่านจะเป็นอาจารย์ประจำชั้นมีน้องสาวสวยแล้วยังสอนวรรณคดีให้เราอีก ด้วย หลั่นบอกว่าเป็นอาจารย์อารมณ์ตาหวานเป็นผู้สอนจ๊ะ ขอโทษด้วยนะคะอาจารย์

กามนิต-วาสิฏฐีเป็นวรรณกรรมที่ท่านเสฐียรโกเศศและนาคะประทีปแปลจากเรื่อง "The Pilgrim Kamanita" ใช้ชื่อ"กามนิต" ในช่วงนั้นพวกเราส่วนใหญ่เมื่อเรียนวรรณคดีเรื่องนี้ จะรู้สึกประทับใจกับความสวยงามของภาษาและซาบซึ้งกับความรักของกามนิต-วาสิฏฐี ดูโลกสว่างสดใสเท่าที่เด็กอายุ 15 16 กว่าๆ ในสมัยนั้นจะรู้สึกได้ ในชั่วโมงที่เรียนเรื่องนี่จะไม่ค่อยมีใครหลับในห้อง อาจเป็นเพราะเป็นการเรียนเกี่ยวกับความรักซึ่งเป็นเรื่องแรกของวัยแรกรุ่นในขณะนั้น แม้บางครั้งขณะที่อาจารย์สอนอาจมีเสียงกระเซ้าเมื่อเนื้อหาบางตอน..บางคำไปกระทบใครบางคน และห้องจะเงียบเมื่อถึงบทรักหวานและเศร้าตามเมื่อตัวละครไม่สมหวัง เราจะคัดลอกมาให้ดูเผื่อจะช่วยกันระลึกได้บ้าง

"ขณะพระองค์เสด็จมาใกล้เบญจคีรีนคร คือราชคฤห์ เป็นเวลา จวนสิ้น ทิวาวาร แดดในยามเย็น กำลังอ่อนลง สู่สมัยใกล้วิกาล ทอแสงแผ่ซ่าน ไปยังสาลีเกษตร แลละลิ่ว เห็นเป็นทาง สว่างไปทั่วประเทศ สุดสายตา ดูประหนึ่ง หัตถ์ทิพย์ มาปกแผ่ อำนวยสวัสดี เบื้องบน มีกลุ่มเมฆ เป็นคลื่นซ้อนซับ สลับกัน เป็นทิวแถว ต้องแสงแดด จับเป็นสีระยับวะวับแวว ประหนึ่ง เอาทรายทอง ไปโปรยปราย เลื่อนลอยลิ่วๆเรี่ยๆ รายลง จดขอบฟ้า ชาวนาและโคก็เมื่อยล้า ด้วยตรากตรำ ทำงาน ต่างพากันดุ่มๆ เดินกลับเคหสถาน เห็นไรๆ เงาหมู่ไม้อันโดดเดี่ยว อยู่กอเดียว ก็ยืดยาว ออกทุกทีๆ มีขอบ ปริมณฑล เป็นรัศมี แห่งสีรุ้ง"

หมายถึงพระพุทธเจ้า (กลัวเพื่อนจะลืม) และภาษาที่ใช้ก็สวยงามเห็นภาพท้องทุ่งเหมือนกับบ้านเรา โดยเฉพาะเวลาเย็นมุ้งมิ้ง

ณ บ้านนายช่างปั้นหมอแห่งหนึ่งในคืนเดือนหงายสมณะผู้หนึ่งนั่งเด่นเป็นสง่า สงบนิ่งอยู่ในแสงจันทร์ครู่ใหญ่ แล้วเอื้อนโอษฐ์ออกวาจาว่า
“ความพลัดพรากจากสิ่งเป็นที่รักเป็นทุกข์ ความประจวบกับสิ่งที่ไม่รักก็เป็นทุกข์ นี่กล่าวตามความรู้สึกของท่านที่เป็นอยู่”
มานพหนุ่มผู้ซึ่งกำลังดั้นด้นเดินทางตามหาสมเด็จพระบรมครู บรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ฟังเช่นนั้น จึงตอบสมณะผู้อาจองนั้นไปว่า
“จริงทีเดียว เป็นความจริงที่ลึกซึ้งจริงๆ ข้าแต่อาคันตุกะ ใครเป็นผู้กล่าวคำนี้หรือ?”
“ดูก่อนผู้แสวงบุณย์ ท่านอย่ากังวลถึงเลย ถ้าท่านเห็นว่าเป็นความจริงเช่นนั้น จะเป็นใครกล่าวก็เท่ากัน”
“เหตุไฉน ข้าพเจ้าไม่รู้สึกเห็นเช่นนั้นเล่า? ถึงเป็นประโยคที่น้อยคำ ก็มีความจริงในเรื่องทุกข์ของข้าพเจ้าอยู่ทั้งหมด ถ้าข้าพเจ้ายังไม่ได้เลือกเอาพระพุทธเจ้าเป็นศาสดาของตนแล้ว ก็ไม่ขอเลือกคนอื่น เป็นต้องเลือกท่านผู้กล่าวถ้อยคำนี้ เป็นปฐม”
“ดูก่อนกามนิต เช่นนั้นท่านก็มีศาสดาแล้ว ท่านจงรับเอาคำสอนที่ท่านเคยได้ยินได้ฟัง มาประพฤติปฏิบัติตามเถิด”
สิ้นพระสุรเสียง พระบรมศาสดาก็ทรงวางอุเบกขานิ่งอยู่ ด้วยทรงรู้ว่าบุพกรรมของมานพหนุ่มผู้นี้ยังไม่สิ้น เพราะแม้นั่งอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ ทั้งได้สดับอมฤตธรรมแล้ว แต่เขาก็ยังสงสัย และไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังนั่งอยู่ต่อหน้าท่านผู้ที่ตัวเองกำลังรอนแรมตามหานั่นเอง

น่าสงสารกามนิต ก็เหมือนตัวเรานะ หาความหมายของชีวิตมาค่อนชีวิต..จนไม่รู้ว่าพบคำตอบหรือยัง

ตอนที่กามนิต ได้พบพระพุทธองค์ ในขณะทรงประทับแรมคืน ที่บ้านช่างหม้อ พระองค์ได้ทรงแสดงธรรม ให้แก่กามนิต

"พระธรรมที่ทรงประกาศ คือธรรมอันให้แจ้งความจริงอย่างยิ่ง สี่ประการ สี่ประการนั้น คืออะไร ได้แก่ ความจริง อย่างยิ่ง คือทุกข์ ความจริงอย่างยิ่ง คือเหตุของทุกข์ ความจริงอย่างยิ่ง คือการดับทุกข์ทั้งสิ้น และ ความจริง อย่างยิ่ง คือทางที่ไปถึง ความดับทุกข์ทั้งสิ้น
ดูก่อนภราดา ความจริงอย่างยิ่ง คือทุกข์นั้นอย่างไร ได้แก่ ความเกิดมานี้เป็นทุกข์ ความที่ชีวิต ล่วงไปๆ เป็นทุกข์ ความเจ็บป่วยเป็นทุกข์ ความตายเป็นทุกข์ ความอาลัย ความคร่ำครวญ ความทนลำบาก ความเสียใจ และความคับใจ ล้วนเป็นทุกข์ ความพลัดพราก จากสิ่งที่รัก เป็นทุกข์ ความประจวบ กับสิ่งที่ไม่รัก เป็นทุกข์ ความที่ไม่สมประสงค์เป็นทุกข์ รวมความ บรรดาลักษณะต่างๆ เพื่อความยึดถือ ผูกพัน ย่อมนำทุกข์ มาให้ทั้งนั้น" ดูก่อนภราดา นี่แหละความจริงอย่างยิ่ง คือทุกข์

ที่จริง ..วันเปลี่ยน คนเปลี่ยน เมื่อมาอ่านใหม่อีกครั้งมันก็ทำให้ใจสงบได้ เหมือนสุภาษิตจีนที่ว่า ความสงบ สยบความเคลื่อนไหว อันที่จริงถ้าใจเราสงบมันก็สามารถรักษาโรคต่างๆได้เหมือนกัน ดีกว่าการรักษาด้วยยาซะอีก เพราะไม่มีผลข้างเคียงหรืออันตรายแทรกซ้อนต่อตับต่อไต อ่านเรื่องสัจธรรมแล้วมาอ่านเรื่องรักรักประทับใจต่อนะ

กามนิต ได้เล่าเรื่องถวายพระตถาคตฟังต่อไปว่า..

รูป วาสิฏฐี ที่ กามนิต วาด กลายเป็นสะพานให้ทั้งสองได้พบกันเมื่อโสมทัตต์ ได้นำไปให้ เมทินี ผู้เป็นลูกเรียงพี่เรียงน้องกับวาสิฏฐี ซึ่งเป็นคู่รักของเขา และกามนิตได้รับ สัญญาณลับ จากวาสิฏฐี ให้เข้าไปพบนางได้ ในคำบอกเล่าของโสมทัตต์ ที่นำรูปมาคืนแก่ กามนิต ว่า "นางได้บอกว่า ข้าเจ้า (โสมทัตต์) ไม่ได้พบเมทินีคู่รักของข้าเจ้า และเป็นญาติของนางสิ้นเวลาช้านานแล้ว จะได้พบกันก็ในที่ประชุมชน ซึ่งจะโอภาปราศรัยกันได้ก็เพียงนัยน์ตา ถึงกระนั้นก็ได้แต่ชำเลืองแลดูกัน เพราะฉะนั้นนางจะจัดแจงให้ได้พบกันในคืนพรุ่งนี้ ที่บนลานในบริเวณปราสาทของบิดานาง เสียใจที่จะไปพบคืนนี้ไม่ได้เพราะบิดานางมีงานเลี้ยงแขก จะต้องทนทุกข์ทรมานไปจนถึงพรุ่งนี้ บางทีท่านต้องการไปเผชิญภัยกันบ้างก็ได้"
โอกาสมาถึงกามนิตแล้ว แต่อุปสรรคก็วิ่งแข่งคู่กันมาด้วย เมื่อท่านราชทูตส่งคนใช้มาบอกกามนิตว่า ต้องเตรียมตัวเตรียมเกวียนไปรอคอยที่ลานวังในคืนนั้นทีเดียว เพื่อจะได้ออกเดินทางในวันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่ กามนิตต้องรีบไปโกหกท่านราชทูตว่าเกิดมีธุระสำคัญโดยไม่ได้นึกคาด ซึ่งหวังว่าจะได้โชคกำไรอย่างงดงามที่สุด ขอเวลากลับให้ยืดไปหนึ่งวันและในใจของกามนิต คิดว่าเขามิได้โกหกท่านราชทูต เพราะโชคกำไรสำหรับเขาจะไม่มีอะไรวิเศษไปกว่าที่จะได้ ชัยชนะต่อนางผู้หาที่เปรียบมิได้ ในที่สุดท่านราชทูตยอมเลื่อนวันกลับออกไปอีกวันหนึ่ง กามนิตใช้เวลาทั้งวันของวันรุ่งขึ้นเตรียมสิ่งของขึ้นบรรทุกเกวียนเสียให้เสร็จแล้วให้เอาเกวียนไปรอที่ลานวัง ส่วนโคก็ให้เข้าเครื่องไว้ เมื่อเขากลับมาถึงในเวลาเช้าตรู่ก็จะได้เอาโคเข้าเทียมเคลื่อนที่ได้ทันที ตกกลางคืน กามนิต กับโสมทัตต์ นุ่งห่มด้วยเสื้อผ้าสีดำ มีเข็มขัดคาดรัดกุม มือถือดาบมุ่งไปยังปราสาทอันมโหฬารของนายช่างทอง ที่ตรงนั้นอยู่เชิงเขาข้างล่างในซอกเขาลึกมาก ถัดสูงขึ้นไปคือลานที่จะลอบขึ้นไป ใช้ลำไม้ไผ่ที่เตรียมมาด้วย พาดโยนตัวขึ้นไปได้ พ้นกำแพงเข้าไปถึงลานกว้างใหญ่ประดับประดาด้วยต้นปาล์มและต้นอโศก ขนัดด้วยต้นไม้ดอกต่าง ๆ ซึ่งในขณะนั้นต้องแสงเดือนแลดูเห็นขาวเป็นทาง ๆ โสมทัตต์ตรงรี่เข้าไปหาคู่ของเขาที่นั่งเคียงข้างกันบนม้ายาวกับหญิงสาวอีกคนหนึ่ง ที่กามนิตรู้สึกว่า ดูดั่ง พระลักษมี เสด็จลงมาจากสวรรค์ นางคู่รักลุกขึ้นมาต้อนรับ ส่วน นางผู้หาที่เปรียบมิได้ของกามนิต เมื่อเห็นคนแปลกหน้าเข้ามาหาก็ลุกขึ้นทำกิริยารวนเรว่า นางควรจะอยู่ที่นั่นหรือควรจะไปเสีย ดวงตาดูราวกับ ตากวางเมื่อตกใจ เหลือบชม้ายดูกามนิตไม่หยุด สังเกตเห็นกิริยาสะทกสะท้านของกามนิต ก็ค่อยสงบความรวนเร ทรุดลงนั่งบนม้าพร้อมกับยกหัตถ์ดั่งดอกบัวขึ้นน้อย ๆ ชี้ตรงไปที่ข้างนางนั่ง เชิญให้กามนิตนั่ง แล้วกล่าววาจาด้วยเสียงอันอ่อนหวานว่า นางมีความพอใจที่สามารถได้แสดงความขอบใจที่กามนิตได้โยนลูกคลีกลับขึ้นไปให้ได้อย่างชำนาญมาก โดยนางไม่จำเป็นต้องหยุดเล่นกลางคัน ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นบุณย์กุศลที่นางจะได้จากการเล่นถวายก็จะไม่ได้ ซ้ำเทวีที่เคารพ ก็จะทรงพิโรธด้วย เวลาที่ผ่านไป เมื่อกามนิตหายอุธัจแล้ว ก็พล่อยปากแสดงความรักใหญ่ ได้บอกว่าในวันแรกที่ได้เห็น ดวงใจร้าวด้วยต้องศรดอกไม้ของกามเทพแฝงมาดั่งห่าฝน กามนิตเชื่อว่า ทั้งสองคงมีบุพเพสันนิวาสด้วยกันมาในชาติก่อน ความรู้สึกแต่วันแรกที่พบกันจึ่งเป็นได้ถึงเพียงนี้ กามนิตกล่าววาจาแสดงความรักด้วยชะล่าใจเสียยกใหญ่ จนที่สุดวาสิฏฐีใจอ่อนซบหน้าลงร้องไห้อยู่กับอกของเขา ออกวาจากระอ้อมกระแอ้มฟังไม่ได้ชัด แต่เป็นกิริยารับรักกามนิต และยอมรับว่ามีความรักตั้งแต่วันที่ได้พบกัน ทั้งนี้ หากเมทินีไม่นำรูปที่กามนิตวาดมาให้ดูทันกัน ป่านนี้นางคงจะสิ้นใจตายด้วยความรักเสียแล้ว ทั้งสองพร่ำแสดงความรักกันโดยมิรู้เบื่อ รู้สึกว่าแทบจะสุดสวาทขาดใจลงไปด้วยความรักซึ่งมีอยู่แก่กัน เมื่อกามนิตบอกเรื่องที่จะต้องจากกันในวันรุ่งขึ้นก็ใจหาย คล้าย ๆ กับว่ามีเงามืดเข้ามากั้นขวางความสุขของพวกเขา วาสิฏฐีร้องไห้สะอื้นมิหยุด กามนิตพยายามเล้าโลมใจให้คลายความโทมนัสสักเท่าไรก็ไม่บรรเทา ความอาลัยอาวรณ์ที่ไม่จางสลาย กามนิตรับปากวาสิฏฐีจะยังไม่จากไป และเมื่อกลับถึงกองเกวียนก็ได้แจ้งท่านราชทูตว่าจะยังไม่เดินทางกลับกรุงอุชเชนีพร้อมท่าน ท่านราชทูตโกรธมากแต่มิอาจบังคับให้กามนิตร่วมกองเกวียนราชทูตกลับไปได้ ได้แต่อธิบายถึงภัยอันตรายต่าง ๆ อย่างน่ากลัวในระหว่างทางที่จะไป และเตือนสติว่าบิดามารดาตัดใจให้กามนิตมาเมืองนี้ก็เพราะเชื่อว่าจะได้รับความคุ้มครองจากท่านราชทูตทั้งมาและไป กามนิตเล่าถวายพระตถาคตในสำนึกว่ามิใช่ความผิดของท่านราชทูต และในภายหลังตัวเขาก็ได้รับผลอย่างเจ็บแสบเป็นที่สุดเพราะด้วยความหัวดื้อนี้
กามนิต กับโสมทัตต์ได้ไปหาคู่รักทุกคืน ยิ่งนับคืนที่ กามนิต กับ วาสิฏฐี ผู้ประสบขุมทรัพย์ใหม่ ๆ อันเกิดต่อ ความร่วมรัก ของพวกเขา ยิ่งทวีความที่อยากพบกันมากขึ้นทุกที ดวงจันทร์ฉายแสงดูยิ่งสว่าง หินอ่อนที่มีอยู่รู้สึกว่ายิ่งเย็นชื่นใจ กลิ่นดอกมะลิซ้อนหอมเย็นยิ่งขึ้น เสียงนกโกกิลายิ่งโหยหวน เสียงลมพัดถูกก้านปาล์มทำให้วังเวงมากขึ้น ตลอดจน กิ่งอโศกที่แกว่งไกว ก็มีเสียงดูดั่งกระซิบกระซาบกัน สิ่งเหล่านั้นเห็นจะไม่มีเหมือนแล้วตลอดโลก ต้นอโศกเรียงกันเป็นแถวตลอดไปตามความยาวของลาน และใต้ต้นอโศกเหล่านั้นเป็นที่ทั้งสองได้ประคองพากันเดินเล่น และให้สมญาลานนั้นว่า "ลานอโศก" เพราะต้นไม้ชนิดนี้กวีให้ชื่อว่า "อโศก" หรือบางทีก็เรียกว่า "สุขฤทัย" กามนิตบอกว่าไม่เคยเห็นอโศกในที่ไหนใหญ่โตงดงามเหมือนกับที่มีอยู่บนลานนั้น ใบซึ่งคอยสั่นไหวอยู่เสมอเห็นเป็น เลื่อมพรายเงิน เมื่อต้องแสงจันทร์ และ เมื่อลมโชยมาก็มีเสียงปานว่า หนุ่มสาวกระซิบกัน เวลานั้นแม้จะย่างเข้า วสันตฤดู คงยัง แตกดอกออกช่อ เป็น สีแดงบ้าง เหลืองบ้าง แก่อ่อนสลับกันไป
คืนอันน่าพิศวงคืนหนึ่ง พระจันทร์กำลังเต็มดวง กามนิตยืนอยู่ ใต้ต้นอโศก กับวาสิฏฐี ถัดออกไปทางหุบเขาซึ่งมืดครึ้มด้วยเงาไม้ ทั้งสองมองชมภูมิประเทศที่เลยพ้นออกไปจนสุดสายตา เห็นแม่น้ำสองสายไหลคดเคี้ยวขนานกันไป ดูดั่งแถบเงินอันอร่าม แผ่ไปบนที่ราบ แล้วก็ไปประจบกันตรงที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง ที่ชาวบ้านเรียกกันว่า "จุฬาตรีคูณ" เพราะเชื่อว่า "แม่คงคาแดนสวรรค์" ลงมาร่วมกับแม่น้ำทั้งสองที่ตรงนี้ อันว่าทางช้างเผือก ที่เห็นเป็นทางขาวในท้องฟ้าที่ในเมืองนั้น เขาเรียกกันว่า "สวรรค์คงคา" วาสิฏฐียกมือขึ้นชี้ไป ณ ที่เห็นเป็นทางสว่างขาวอยู่เหนือยอดไม้ เมื่อพูดถึงแม่น้ำคงคา ก็นึกถึงต้นน้ำที่ไหลมาจาก มหาบรรพตหิมพานต์ ที่มียอดปกคลุ่มด้วยหิมะเป็นนิตย์ ย่อมเป็นที่สถิตของทวยเทพ ตามป่าใหญ่และเหวลึกของ หิมพานต์ ก็ได้เป็นที่บำเพ็ญพรตของ เหล่ามุนี ส่วนแม่น้ำยมุนา มีแนวไหลผ่าน กุรุเกษตรทุ่งใหญ่ ซึ่งเป็นสนามรบที่พวก ปาณฑพ กับพวก เการพ ทำสงครามกัน กามนิตรู้สึกอิจฉาท่านราชทูตที่เป็นผู้อยู่ในวรรณกษัตริย์ และได้เคยเล่าว่าบรรพบุรุษของท่านได้เข้าร่วมกระทำสงครามในคราวนั้นด้วย แต่ปลงว่าแม้เขาเป็นบุตรพาณิชยไวศยวรรณ ก็มิใช่จะละเลยต่อวิชานักรบเสียทีเดียว ได้เคยฝึกหัดชำนิชำนาญมาเหมือนกัน ถ้ามีดาบอยู่ในมือก็ย่อมสู้ใคร ๆ ได้ทั้งนั้นไม่ถอยหนี วาสิฏฐียกย่องว่ากามนิตเป็นวีรบุรุษของนาง และว่า ที่จริงกามนิตอาจได้เกิดเป็น วีรบุรุษ แล้วด้วยคนหนึ่ง ครั้ง มหาภารตยุทธ์ แต่จะเป็นวีรบุรุษคนไหนจะระลึกยังไม่ได้ เพราะยังไม่สามารถได้กลิ่นดอกหอมแห่งต้นประวาลพฤกษ์ (ในแดนสวรรค์) เหตุด้วย กลิ่นดอกอโศกฟุ้งตลบ กลบเสียหมด ต้นประวาลพฤกษ์ ( หรือต้นปาริชาติ ) มีดอกสีแดงเข้ม ใครได้กลิ่น ดอกประวาลพฤกษ์ แล้วจะระลึกชาติที่ล่วงไปแล้วนมนานได้ทุกชนิด วาสิฏฐีบอกว่า "แต่ก็มีฤาษีเท่านั้นที่สามารถได้สูดกลิ่นหอมในมนุษยโลก แต่เราทั้งสองคนคงจะไม่ได้เป็นฤาษี ช่างเถิดถึงแม้ว่าเราจะไม่ใช่ พระนล และ นางทมยันตี เราก็เชื่อแน่ว่าเราทั้งสองย่อมมีความรักไม่แพ้ท่านทั้งสอง" วาสิฏฐียกมือขึ้นบูชาต้นอโศกซึ่งกำลังมีดอกออกช่อไสวตรงหน้า แล้วกล่าวคำดั่งที่ นางทมยันตี เคยกล่าวเมื่อระหกระเหินรับความวิโยคเที่ยวตามหา พระนล อยู่ในกลางป่า ได้ร้องถามต้นอโศก (จากพระราชนิพนธ์พระนลคำหลวง ) ว่า

"อ้าดูอโศกนี้

ศรีไสววิไลตา

อยู่ห่างกลางพนา

เป็นสง่าแห่งแนวไพรฯ

ชุ่มชื่นรื่นอารมณ์

ลมเพยพัดระบัดใบ

ดูสุขสนุกใจ

เหมือนแลดูจอมภูผาฯ

อโศกดูแสนสุข

ช่วยดับทุกข์ด้วยสักครา

โศกเศร้าเผาอุรา

อ้าอโศกโรคข้าร้ายฯ

อโศกโยกกิ่งไกว

จงตอบไปดั่งใจหมาย

ได้เห็นพระฤาสาย

ผ่านมาบ้างฤาอย่างไรฯ

พระนั้นชื่อพระนล

ผู้เรืองรณอริกษัย

เป็นผัวนางทรามวัย

นามนิยม ทมยันตีฯ"

จบคำกล่าวของทมยันตีแล้ว วาสิฏฐีเงยหน้าดูกามนิตด้วยสายตาอันอ่อนหวานที่เต็มไปด้วยพิศวาส มีหยาดน้ำตาที่ต้องแสงพระจันทร์ ดูใสเหมือนแก้ววิเชียร และพูดด้วยกระแสสั่นต่อไปว่า "เมื่อเธอจากไปและอยู่ห่างไกลจากที่นี่ ขอให้ระลึกภาพความสุขของเราซึ่งมีอยู่ในขณะนี้ แล้วจงนึกว่าฉันยืนอยู่ที่ตรงนี้ กำลังไต่ถามข่าวคราวจากต้นอโศก ผิดกันแต่ฉันไม่ได้บอกชื่อแก่ต้นอโศกว่า พระนล แต่บอกชื่อว่า กามนิต"

อ่านกี่ครั้งก็ประทับใจ ทำให้ต้องติดตามไปหาพระนลคำหลวงมาอ่านอีก ส่วนเนื้อเพลงอโศกแดนใจนั้นเราได้ยินแม่ร้องตั้งแต่อยู่ป4 ก็ยิ่งทำให้สนใจในเรื่องนี้เป็นพิเศษ ตอนนี้วรรณคดีเรื่องนี้อายุ101ปีแล้วนะ เอาเป็นว่าสรุปดีกว่า..

ณ จุดเริ่มเรื่องที่พระบรมศาสดาพบกามนิตยังบ้านช่างปั้นหม้อ ด้วยสถานะ ผู้แรมทาง เป็นจุดใกล้จบชีวิตของกามนิตภาคบนดิน กามนิตแสวงหาพระศาสดา โดยยึด ศรัทธาในพระองค์ ขณะที่ความปลงใจศึกษาธรรมนั้นน้อย ลักษณะดื้อรั้นเชื่อมั่นตน จึงมิ ได้รับรสพระธรรมที่ประทานโอวาทและไม่ทราบว่าอาคันตุกะนั้น คือ พระอรหันตสมัมาสัมพุทธเจ้าที่ใฝ่หา เรื่องราวภาคบนดินของกามนิต เริ่มจากการเล่าเรื่องถวายพระผู้มีพระ ภาคเจ้า ต่อมาเมื่อกามนิตตายลงและด้วยอำนาจ ตถาคตโพธิศรัทธา จึงไปเกิด ณ สวรรค์ ชั้นสุขาวดี เป็นกามนิตภาคบนสวรรค์ ปมของเรื่องราวชีวิตหนหลังครั้งภาคพื้นดิน จึงคลี่คลายเมื่อพบกับวาสิฏฐีในสรวงสวรรค์ ธรรมะที่วาสิฏฐีสดับจากพุทธโอษฐ์ครั้งเธอยังอยู่ในภาคบนดิน ได้ถ่ายทอดสู่กามนิตชายคนรัก กระทั่งกามนิตสามารถพิจารณาธรรมนั้น หวนระลึกพระโอวาทที่ตนได้รับโดยตรง ณ บ้านช่างปั้นหม้อ และเข้าใจธรรมอย่างรู้แจ้งถึงที่สุดแห่งทุกข์ ดับเหตุแห่งทุกข์ จนเข้าถึงพระนิพพานในที่สุด

“กามนิต วาสิฎฐี” ภาคบนสวรรค์ กล่าวถึง พลานุภาพแห่งกลิ่นดอกปาริชาติ ที่บันดาลให้ผู้ได้กลิ่นเกิดบุพเพนิวาสสานุสติญาณ ซึ่งหมายถึง ปัญญาที่สามารถระลึกถึงความรัก ความผูกพันในชาติภพที่ผ่านมา“กลางหุบเขา มีไม้ประหลาดต้นหนึ่ง ลำต้นและกิ่งเรียบรื่น เป็นสีแดงดังแก้วประพาฬ ใบแกมเหลืองแก่ มีดอกแดงเข้ม ส่งสีรุ่งโรจน์ราวจะลุกไหม้”

คงจะจบแค่นี้ก่อนนะ มีเนื้อเพลงปาริชาติมาฝากเพื่อย้อนความทรงจำ เผื่อจะได้ระลึกชาติได้บ้าง

ปาริชาติ
คำร้อง แก้ว อัจฉริยะกุล ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน

กลิ่นล่องลมมา

หอมปาริชาติสวรรค์กลิ่นเจ้าเท่านั้น

สัมพันธ์ชาติที่ผ่านกลิ่นเจ้าก็งาม

สมนามเขากล่าวขานสีแดงงามตระการ

พิศเพียงแก้วประพาฬ

ดอกไม้วิมานสุขาวดีกลิ่นเจ้าล่องลม

พริ้วพรมมาแห่งนี้กลิ่นเจ้ายวนยี

ฤดีให้ป่วนปั่นกลิ่นเจ้าดลใจ

โน้มในฤทัยฝัน

ภพชาติแต่เบื้องบรรพ์

นึกได้โดยฉับพลัน

กลิ่นทิพย์ผูกพันสวรรค์ดลใจ

โอ ปาริชาติเอย

ชื่นเชยชีวิตให้ชาติหลังปางใด

เข้าใจทุกปางเกิดชาติปางไหน

ขอได้ร่วมใจทุกทางปางรักร่วมใจไม่จืดจาง

ปางร้างไม่จางเลยศักดิ์สิทธิ์หนักหนา

โอปาริชาติเอย

กลิ่นเจ้ารำเพย ชิดเชยไม่ขาดกลิ่น

เจ้าอยู่เมืองแมน มิใช่ของแดนดิน

สมบัติวิมานชื่นบานประทิน

มิใช่ของชาวดินชมเชย

เพลงลาวคำหอม

2007-11-08T13:54:00.002+07:00

ครั้งหนึ่งนานมากแล้ว พวกเราในขณะนั้นเรียนอยู่ชั้นม.ศ.3 ปี2510 ปีนั้นเป็นปีแรกของการเรียนรวมกันระหว่าง ร.ร.ศึกษากุมารีและศรีธรรมราชวิทยาและเป็นปีสุดท้ายของรร.ศรีธรรมราชวิทยาเเละได้เปลี่ยนเป็นศรีธรรมราชศึกษาในปีต่อมา ชั้นของเรามี5ห้องเริ่มตั้งแต่ 3/1- 3/5

....เป็นปีแรกของพวกเราที่ต้องย้ายจากรร.หญิงล้วน มาเรียนกับเจ้าถิ่นซึ่งเป็นผู้ชายล้วน ใน 1 ปีนั้นเกิดเรื่องตลกหลายรูปแบบซึ่งตอนนั้นมันคือการเสียหน้าของแต่ละคน แต่ละฝ่าย บางเรื่องก็ประทับใจยังจำได้แม้วันจะผ่านนานมากแล้ว มีอยู่เรื่องหนึ่งซึ่งยังฝังใจอยู่เสมอ ก็คือบทเพลงลาวคำหอม เป็นเพลงที่ต้องร้องสอบ เป็นบทเพลงที่มีความไพเราะมาก แม้วันจะผ่านนานแค่ไหนหรือทำอะไรอยู่ถ้าได้ยินเสียงเพลงนี้ก็จะสะดุดความคิดทุกครั้ง อาจจะเป็นเพราะความคิดถืงเพื่อนๆยามเยาว์วัยหรือหวนหาอดีตในยามนั้น .... ยามเมื่อลมพัดหวน ลมก็อวล แต่กลิ่น มณฑาทอง ยามนี้ ก็ได้แต่ปลูกต้นมณฑาทอง ไว้เมื่อออกดอกเผื่อจะได้กลิ่นอคีตอบอวลมาบ้าง คิดถึงครูสุมลที่ใจเย็นสอนเพลงนี้ (ถ้าจำชื่อไม่ผิด)กราบขอบพระคุณที่ทำให้มีความหลังที่ฝังใจเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิตจนทุกวันนี้

เพลงลาวคำหอม

ประพันธ์โดยพระยาประสานดุริยศัพท์
ยามเมื่อลมพัดหวน ลมก็อวลแต่กลิ่นมณฑาทอง
ไม้เอยไม้สุดสูง อย่าสู้ปอง ไผเอยบ่ได้ต้อง แต่ยินนามดวงเอย

โอ้เจ้าดวง เจ้าดวงดอกโกมล กลิ่นหอมเพิ่งผุดพ้น พุ่มในสวนดุสิตา
แข่งแขอยู่แต่นภา ฝูงภุมราสุดปัญญาเรียมเอย

โอ้อกคิดถึง คิดถึงคะนึงนอนวัน
นอนไห้ใฝ่ฝัน เห็นจันทร์แจ่มฟ้า

ทรงกลด สวยสดโสภา
แสงทองส่องหล้า ขวัญตาเรียมเอย

here there ..and everywhere

2007-11-08T10:55:00.000+07:00

เพื่อนๆช่วยกันเล่า