สมัยเรียน ศก.ศว. เราเป็นเด็กประจำ
วันน้ำท่วม แล้วเริ่มน้ำลด.... ฟังเสียงลูกเขียดน้อยทุกวัน รู้สึกเป็นห่วงเขาจึง บอกน้องไชยยศ(เปลี่ยน เป็นชยุตแล้วน้องเรา) และน้องเสวก (ได้ข่าวว่าทำงานอยู่ชะอวด ก้อคิดถึง..แต่เขาจะลืมหรือยังนะ ) มาช่วยกันตักลูกเขียดตัวน้อยๆ ใส่ในลูกบ่อน้อยที่รร. รุ่งเช้าปรากฎวว่าได้กลิ่นเหม็นกันทั้งรร.
คุณครูยินดีเริ่มสอบถามใครเป็นคนทำ เราเฉย ปรากฎน้องทั้งสองรับผิด (เฮ้อ.... )ต้องขอโทษ
ด้วยไม่ได้ร่วมรับผิดกับน้องๆ .....
ยังนึกถึงพระคุณคุณครูผู้คอยสั่งคอยสอน หวังให้ศิษย์ได้ดี จนวันนี้มาถึง ขอพระธรรมทรงอำนวยพระพร
ให้ท่านทุกๆท่านมีความสุข แข็งแรง อายุยืนหากมีโอกาสต้องได้กราบท่านอีกสักครั้งนะคะ
รักเพื่อนๆทุกคนด้วย ขอตัวไปอยู่ยอดเขาหิมาลัยก่อน
Adventure Yogini จ้า.
ขอแถมอีกนิดๆๆๆ (..เยอะๆก็ได้จ้ะ )
คืนแรกของการก้าวสู่รั้วศึกษากุมารีของการเป็นเด็กประจำ (ซ่าส์...มาจากยะลาสุดๆๆๆๆ)
เตียงนอนเราติดกับเตียงพี่พิไลภา ทุกๆคืนพี่เค้าต้องนั่งแล้วหลับตา...อธิษฐานก่อนนอนขอพรพระเยซูคริสต์ เราต้องเงี่ยหูฟังเกือบทุกคืน (ถ้าไม่เหนี่อยจากการซ้อมบาศก์)
วันนี้เข้าใจซึ้ง...เพราะพระองค์คือ พระผู้สร้างเรา ให้เกิดในดินแดนของพระองค์อีกดวงจิตหนึ่งณ.ดินแดนสวรรค์แห่งนั้นคือ ศึกษากุมารี และ .....ศรีธรรมราชวิทยารุ่นสุดท้าย ปี ๒๕๑๐ ยังอยู่ในใจฉัน
ตลอดมาและตลอดไป
......คิดถึง...สักวันจะกลับมาอีกค่ะคุณครูขา (หยุดซนแต่ไม่หยุดเดินเพราะชีวิตคือการเดินทาง)
แถมรูปสวยๆให้เพื่อนฝูงอิจฉา..เ ล่ น จ้ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
พูดจา..พาที