ยังจำได้มั้ย.......

11 มี.ค. 2552

เรื่องเล่าแฝงธรรมมะจาก ad. yog.


หวัดดีจ้ะเพื่อนๆ(หลั่นกับแอ๊ด)
ช่วงนี้ไม่ได้เข้ามาดูblogซะหลายเดือนอยู่ ...จนเเอ๊ดแซวว่าเป็นยุ้ยญาติเยอะจนไม่มีเวลามาพบเพือนฝูงหน้าจอ(คอมพ์) แอ๊ดเค้าฝากความคิดถึงเพื่อนๆมาเป็นบทความ.....ลองอ่านดูนะจ๊ะ


ธรรมมะ จาก ZERO 28. (ไม่ได้ไบ้หวย)

ธรรมมะ คำสอนของพระพุทธเจ้า เป็นวิชาเรื่องชีวิตอย่างสมบูรณ์ที่สุด ทั้งกายและใจ รู้แจ้งถึง
ที่สุดแห่งทุกข์ และ สุข รู้แจ้งถึงที่ไปที่มาและที่สิ้นสุดของชีวิตอย่างสมบูรณ์ และพระองค์ได้มอบ
ให้กับสัตว์โลกทั้งหมด ไม่ได้เฉพาะเจาะจงกับผู้ใดผู้หนึ่ง ธรรมะ จึงเป็นวิชาสากลของสัตว์โลกและ
มนุษย์ทุกคน ทุกคนมีสิทธิในการศึกษาเท่าเทียมกันหมด




ชาวพุทธ ชาวคริสต์ ชาวอิสลาม ชาวป่า ชาวเขา ใครก็ได้ที่ต้องการที่จะรู้แจ้งในตัวเอง สามารถ
ศึกษาได้ทุกคน ไม่สงวนลิขสิทธิ์ แต่ทุกคนก็ไม่ฉลาดในการศึกษา สร้างเงื่อนไข ปิดกั้นตัวเอง จน
พลาดโอกาสอันดีของชีวิตไป

ชีวิตคนเราต้องอาศัยวิชา ๒ วิชา อย่างแยกไม่ออก วิชาหนึ่งคือ วิชาชีพ มีไว้เลี้ยงร่างกายให้
อยู่ได้ วิชาที่สอง คือ วิชาชีวิต เป็นวิชาที่เรียนรู้ตัวเราเองอย่างทะลุปรุโปร่ง ทั้งกายและใจ จนกระทั่ง
ดับทุกข์ได้ทั้งกายและใจ ถ้าเรามีเพียงวิชาชีพอย่างเดียว เราก็จะแก้ปัญหาได้เฉพาะทางกายเท่านั้น
และไม่เป็นที่สิ้นสุดแห่งปัญหาด้วย ดูเหมือนว่า ยิ่งความรู้เจริญมากขึ้นเท่าไหร่ โรคภัยก็ซับซ้อนมาก
ยิ่งขึ้น เรียกว่าตามกันไม่ทัน นั่นแสดงว่า ความรู้เรายังไม่ถึงที่สุด เพราะยังขาดความรู้ทางด้านจิต-
วิญญาณที่เป็นองค์ประกอบร่วมกันของชีวิตที่ต้องมีทั้งกายและใจอยู่ด้วยกัน มีผลต่อกัน ถ้าเรามี
ความรู้แจ้งจริง ทั้งกายและใจเมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหละ ทุกข์ทั้งหลายก็จะหมดไป ความสุขก็จะเป็นความสุขที่แท้จริง

โลกยุคนี้ มีพระพุทธศาสนาดำรงอยู่ ผู้ชี้แนะก็ยังคงมีอยู่ อยู่ที่เราจะเปิดโอกาสให้กับตัวเอง
หรือไม่ เราควรพิจารณาให้ดี
ขออวยพรให้ทุกท่านทุกค้นพบตัวเองโดยเร็ว เพื่อพบกับความสุขที่แท้จริง

ความรัก อยู่ที่ไหน ? ใครบอกที
หรือ ว่า ความ...อะไรคือความหมายที่แท้จริง
วันแห่งความรักผ่านไป แล้ว ผู้ได๋พบบ้างแล้วเอ่ย
มีจริง ๆ มิใช่เพียงคำพูดลอย ๆ
ใครตอบถูก มีรางวัล.
ฤทธิ์มีดสั้น

ความโลภ โกรธ หลง ไม่เคยปราณีใคร
ใครมีมากก็เจ็บปวดมาก
ใครมีน้อยก็เจ็บปวดน้อย
ใครไม่มี ก็ ไม่เจ็บปวด
มี สติ ปัญญา ดีกว่า มี โลภ โกรธ หลง.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

พูดจา..พาที

ลาวคำหอม ..ให้คิดถึงคนสอน.. ครูสุมล