ส่วนเรื่องที่เราอ่านแล้วเศร้า... ก็มีเยอะนะ เอาที่จำได้ก็แล้วกัน (แบบว่าจำชื่อพระเอกกับนางเอกไม่ค่อยได้อ่ะ เอาแต่ชื่อเรื่องก็แล้วกันนะ
เรื่องส่วนใหญ่ที่อ่านแล้วร้องให้ ก็จะเป็นของคุณทมยันตี... ( ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องว่า กว่าจะได้บอกรัก ก็สายเกินไปแล้ว ... ทำนองนั้นอ่ะเรื่องแรก ก็คู่กรรม ... ทำไมวนัส ต้องมาหาอังสุมาลิน จนทำให้โกโบริเสียใจ ตัดสินใจไปบางกอกน้อย
"ตะวันลา" ทำไมนางเอก ต้องอยากได้สมบัติเดิมของตัวเอง จนต้องสร้างเงื่อนไขให้พระเอกหาของมาให้จนชิ้นสุดท้าย ที่ทำให้ตัวเองต้องตาย...
"วันที่รอคอย" ... ถ้านางเอกได้มีโอกาสบอกก่อนว่าตัวเองท้อง แทนที่พระเอกจะบอกว่าตัวเองจะแต่งงานกับคนอื่น... เรื่องราวร้ายๆ ก็คงไม่เกิดขึ้น จนนางเอกต้องตาย แล้วพระเอกถึงรู้ว่า ...คนที่เรารักไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ
"ใบไม้ที่ปลิดปลิว" ... ตัวเอกขาดความอบอุ่นตั้งแต่เด็ก ...มีเพียงอาหนุ่มที่คอยดูแล เค้าหลงรักอาหนุ่มจนไปแปลงเพศ เป็นนางแบบ ทุกๆอย่างดูสดใส... ได้เป็นแฟนกับอาหนุ่มสมใจ (โดยที่อาไม่ระแคะระคายว่าเป็นหลานชายตัวเอง) แต่สุดท้าย ความที่ไม่อยากให้ใครได้ดีจนเกินหน้าของคนเรา ทำให้ความลับที่ปิดบังเอาไว้ เปิดเผยขึ้นมา ... สังคมประนาม ตัวเอกอ่อนไหว จนต้องตัดสินชีวิตของตัวเองด้วยการกินยาตาย ..
.'ถนนสายหัวใจ' คนสองคนไม่กล้าก้าวล่วงจากความเป็นเพื่อน สู่มิตรภาพแบบอื่น ด้วยมุมมองที่ต่างกัน... พระเอกอ่อนไหว นางเอกเก็บความรู้สึก ... กว่าพระเอกจะกล้าบอกรักนางเอกก็ตายซะแล้ว
จริงๆ มีเยอะกว่านี้อ่ะ ... แต่ที่แน่ๆ อ่านเรื่องพวกนี้แล้ว จะเกิดคำถามขึ้นกับตัวเองว่าทำไม... ทำไมเหตุการณ์สองอย่างต้องเกิดขึ้นอย่างประจวบเหมาะ จนทำให้เกิดจุดหักเหของเรื่อง
เวลา 12 มีนาคม 2008, 2:02 น.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
พูดจา..พาที